تاثیر آموزش مبتنی بر چندحسی (Multisensory) بر تقویت حافظه کاری کودکان با اختلال نارسانویسی

اختلال نارسانویسی یکی از مشکلات شایع یادگیری در کودکان است که بر توانایی آن ها در نوشتن صحیح، روان و ساختاریافته تاثیر می گذارد و به طور مستقیم با دشواری های پردازش زبان و محدودیت های حافظه کاری مرتبط است. حافظه کاری به عنوان یکی از پایه های اصلی یادگیری خواندن و نوشتن، نقش مهمی در پردازش اطلاعات، سازمان دهی اندیشه ها و تولید زبان نوشتاری دارد. پژوهش ها نشان داده اند که کودکان دارای نارسانویسی به دلیل ضعف در ظرفیت حافظه کاری، با مشکلات جدی در کدگذاری، ذخیره سازی و بازیابی اطلاعات زبانی مواجه می شوند. در سال های اخیر، آموزش مبتنی بر چندحسی (Multisensory) به عنوان رویکردی نوین در حوزه آموزش ویژه و توانبخشی یادگیری مورد توجه قرار گرفته است. این روش با به کارگیری همزمان حواس مختلف نظیر بینایی، شنوایی، لامسه و حرکت، فرآیند یادگیری را برای دانش آموزان جذاب تر، معنادارتر و موثرتر می سازد. در این مقاله مروری، مطالعات انجام شده در زمینه تاثیر آموزش چندحسی بر بهبود ظرفیت حافظه کاری کودکان مبتلا به نارسانویسی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از این روش نه تنها به ارتقای توانایی نوشتاری و پردازش زبان کمک می کند، بلکه موجب تقویت حافظه کاری، افزایش تمرکز، بهبود سرعت پردازش اطلاعات و کاهش خطاهای نوشتاری می شود. همچنین، آموزش چندحسی با فراهم کردن فرصت های یادگیری فعال و درگیرکننده، زمینه ساز افزایش انگیزه، اعتمادبه نفس و مشارکت تحصیلی کودکان دارای اختلالات یادگیری است. این مقاله بر اهمیت طراحی و به کارگیری برنامه های آموزشی چندحسی در مدارس و مراکز توانبخشی تاکید دارد و پیشنهاد می کند معلمان و متخصصان حوزه آموزش ویژه، از این رویکرد به عنوان ابزاری کارآمد در تقویت مهارت های شناختی و نوشتاری کودکان نارسانویس بهره گیرند.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر چندحسی ، حافظه کاری ، اختلال نارسانویسی ، اختلالات یادگیری ، توانبخشی آموزشی.