آموزش هیبریدی مبتنی بر داده های زیستی دانش آموزان: از یادگیری شناختی تا عاطفی

با پیشرفت فناوری های نوین و توسعه ابزارهای جمع آوری داده های زیستی، امکان طراحی و پیاده سازی روش های آموزشی هیبریدی با تمرکز بر پاسخ های فیزیولوژیکی و روانی دانش آموزان فراهم شده است. آموزش هیبریدی مبتنی بر داده های زیستی دانش آموزان، رویکردی نوین در عرصه آموزش و پرورش به شمار می آید که ضمن تلفیق آموزش حضوری و آنلاین، از اطلاعات زیستی همچون ضربان قلب، الگوهای تنفس، پاسخ های عاطفی و میزان تمرکز برای تنظیم فرآیند یادگیری بهره می گیرد. پژوهش های اخیر نشان می دهند که چنین رویکردی می تواند یادگیری شناختی را با توجه به سطح درک و پردازش اطلاعات دانش آموزان بهینه سازی کرده و در عین حال، یادگیری عاطفی و انگیزشی آنان را نیز تقویت نماید. این سیستم ها با تحلیل لحظه ای داده های زیستی، امکان ارائه بازخورد فوری، شخصی سازی مسیر یادگیری و تنظیم محیط آموزشی متناسب با وضعیت ذهنی و عاطفی دانش آموز را فراهم می کنند. مقاله حاضر با رویکرد مروری، به بررسی پیشینه نظری و عملی آموزش هیبریدی مبتنی بر داده های زیستی، تاثیر آن بر یادگیری شناختی و عاطفی دانش آموزان، چالش ها و فرصت های اجرایی این رویکرد و چشم اندازهای آینده در نظام های آموزشی پرداخته است. نتایج مرور ادبیات نشان می دهد که بهره گیری موثر از داده های زیستی می تواند تجربه یادگیری را عمیق تر، تعاملی تر و انگیزشی تر سازد و نقش معلم را از هدایتگر صرف به راهنمای هوشمند و تسهیل کننده فرآیند یادگیری ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش هیبریدی ، داده های زیستی دانش آموزان ، یادگیری شناختی ، یادگیری عاطفی ، شخصی سازی یادگیری.