یادگیری توزیع شده و شبکه ای: مدرسه بدون دیوار برای نسل دیجیتال در دوران ابتدایی

تحولات فناوری اطلاعات و ارتباطات، چشم انداز آموزش و پرورش را به شکل بنیادینی دگرگون کرده و زمینه ساز ظهور مدل های نوین یادگیری شده است. یادگیری توزیع شده و شبکه ای، به عنوان رویکردی پیشرو، امکان دسترسی دانش آموزان به منابع آموزشی گسترده، تعاملات متنوع و یادگیری مشارکتی در محیط های دیجیتال را فراهم می آورد. این رویکرد، با حذف محدودیت های مکانی و زمانی کلاس های سنتی، مفهوم «مدرسه بدون دیوار» را تحقق می بخشد و فرصت هایی برای تقویت مهارت های فردی، اجتماعی و تفکر انتقادی نسل دیجیتال فراهم می کند. پژوهش حاضر با مروری بر مطالعات نظری و تجربی، به بررسی چارچوب ها، مزایا، چالش ها و راهکارهای عملی یادگیری توزیع شده و شبکه ای در مقطع ابتدایی می پردازد و اهمیت طراحی محیط های یادگیری انعطاف پذیر، پویا و تعاملی را برای ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهند که این رویکرد می تواند علاوه بر ارتقای یادگیری شناختی، انگیزه و تعامل اجتماعی دانش آموزان را افزایش دهد و مهارت های ضروری قرن ۲۱ را در آنان تقویت کند، مشروط بر آنکه زیرساخت های فناوری، مهارت های معلمان و چارچوب های اخلاقی و تربیتی به شکل مناسب فراهم شده باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری توزیع شده ، یادگیری شبکه ای ، مدرسه بدون دیوار ، نسل دیجیتال ، آموزش ابتدایی.