بررسی نقش واقعیت افزوده در آموزش مفاهیم علوم پایه

با پیشرفت فناوری های نوین و ورود فناوری های دیجیتال به عرصه آموزش، واقعیت افزوده (Augmented Reality) به عنوان یک ابزار قدرتمند آموزشی مطرح شده است که توانایی انتقال مفاهیم پیچیده و انتزاعی علوم پایه را به شکلی تعاملی و ملموس فراهم می کند. این مقاله مروری با هدف بررسی نقش واقعیت افزوده در آموزش مفاهیم علوم پایه تدوین شده است و به تحلیل مطالعات داخلی و بین المللی در زمینه کاربرد این فناوری در آموزش علوم می پردازد. مرور ادبیات نشان می دهد که استفاده از واقعیت افزوده در فرآیند یادگیری، موجب افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان، تقویت درک مفهومی و بهبود مهارت های شناختی آنان می شود. این فناوری با ایجاد محیط های تعاملی، سه بعدی و شبیه سازی شده، یادگیری مفاهیم دشوار را آسان و جذاب کرده و امکان تجربه عملی مفاهیم علمی را بدون محدودیت های محیطی فراهم می آورد. همچنین، نتایج پژوهش ها حاکی از آن است که واقعیت افزوده به ارتقای یادگیری فعال، یادگیری خودتنظیم شده و توسعه مهارت های حل مسئله کمک می کند و موجب بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود. با این حال، محدودیت های مرتبط با زیرساخت های فناوری، آموزش معلمان و طراحی محتوای آموزشی مناسب همچنان از چالش های مهم در بهره گیری از واقعیت افزوده در آموزش علوم پایه محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، آموزش علوم پایه ، یادگیری فعال ، درک مفهومی ، فناوری آموزشی ، شبیه سازی سه بعدی.