کاربرد واقعیت افزوده (AR) در توانبخشی و تقویت مهارت های ادراکی-حرکتی دانش آموزان مبتلا به اختلالات یادگیری ویژه (نارساخوانی، dyscalculia)

این مقاله به بررسی قابلیت های فناوری واقعیت افزوده به عنوان یک ابزار کمکی توانبخشی در کنار روش های سنتی می پردازد. با ایجاد محیط های تعاملی و سه بعدی، واقعیت افزوده می تواند به درک بهتر مفاهیم انتزاعی ریاضی (مانند ارزش مکانی اعداد)، بهبود جهت یابی فضایی و تمرین مهارت های ترتیبی در خواندن کمک کند. مقاله ضمن معرفی نمونه های عملی نرم افزاری، به مزایای این فناوری از جمله جذابیت، تعامل پذیری بالا و امکان تکرار بدون خستگی می پردازد و چارچوبی برای ادغام آن در برنامه های آموزشی تلفیقی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

اختلالات یادگیری ویژه ، واقعیت افزوده ، نارساخوانی ، اختلال ریاضی ، توانبخشی آموزشی ، فناوری های کمکی.