واکاوی چگونگی تاثیر افزایش استقلال مدرسه و مشارکت والدین بر بهبود شاخص های آموزشی در مناطق محروم

تمرکززدایی آموزشی به عنوان یکی از راهبردهای کلیدی در مدیریت مدرن، با هدف انتقال قدرت و اختیارات از سطوح مرکزی به سطوح محلی و مدرسه ای در حال اجراست. این پژوهش به تحلیل این سیاست و تاثیرات مستقیم آن بر کیفیت مدارس واقع در مناطق کم برخوردار و محروم می پردازد. هدف اصلی این مطالعه، واکاوی چگونگی تاثیر افزایش استقلال مدرسه و مشارکت والدین بر بهبود شاخص های آموزشی در مناطق محروم است. روش کار با استفاده از تحلیل اسنادی و مرور نظام مند مطالعات انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که اگرچه تمرکززدایی پتانسیل بالایی برای افزایش انعطاف پذیری، پاسخگویی به نیازهای محلی و بهبود کیفیت آموزش در مناطق کم برخوردار دارد، اما موفقیت آن در گرو تامین منابع کافی، توانمندسازی مدیران مدارس و ایجاد نظام نظارتی کارآمد است. بدون این زیرساخت ها، تمرکززدایی ممکن است منجر به افزایش نابرابری و افت کیفیت در این مناطق شود

کلیدواژه ها:

تمرکززدایی آموزشی ، مدیریت مدرسه ای ، مناطق کم برخوردار ، کیفیت آموزشی ، مشارکت جامعه محلی ، عدالت آموزشی ، استقلال مدرسه.