اثر بخشی برنامه تنظیم هیجان بر کاهش پرخاشگری و تقویت همدلی در نوجوانان

نوجوانی دوره ای حساس از رشد است که با تغییرات هیجانی، شناختی و اجتماعی گسترده ای همراه بوده و در صورت ناتوانی در مدیریت هیجان ها، می تواند به بروز رفتارهای پرخاشگرانه و کاهش همدلی منجر شود. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه ی آموزش تنظیم هیجان بر کاهش پرخاشگری و تقویت همدلی در نوجوانان است. این مطالعه با رویکرد نیمه آزمایشی و با استفاده از طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. نمونه ی پژوهش شامل نوجوانانی بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش در جلسات آموزش تنظیم هیجان مبتنی بر رویکردهای شناختی–رفتاری و هیجان محور شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد.ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه ی پرخاشگری و مقیاس همدلی بود. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که آموزش تنظیم هیجان موجب کاهش معنادار پرخاشگری و افزایش معنادار همدلی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. یافته ها حاکی از آن است که ارتقای آگاهی هیجانی، بازشناسی احساسات و به کارگیری راهبردهای سازگارانه ی تنظیم هیجان می تواند نقش موثری در بهبود روابط بین فردی و کاهش رفتارهای ناسازگارانه ی نوجوانان داشته باشد. بر این اساس، به کارگیری برنامه های آموزش تنظیم هیجان در محیط های آموزشی و مشاوره ای به عنوان راهکاری پیشگیرانه و مداخله ای پیشنهاد می شود

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، پرخاشگری ، همدلی ، نوجوانان ، مداخلات روان شناختی