نقش آموزش و پرورش جدید در تربیت شهروند دیجیتال

چکیدهدر عصر حاضر که با نفوذ گسترده و بی سابقه فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی در تمامی ابعاد زندگی بشر همراه است، مفهوم شهروندی از مرزهای جغرافیایی و فیزیکی فراتر رفته و قلمروهای مجازی و دیجیتال را دربرگرفته است. هدف از این مقاله مروری، بررسی عمیق و همه جانبه نقش نظام های آموزش و پرورش جدید در تربیت، شکل دهی و هدایت شهروندان دیجیتال است. این پژوهش با تکیه بر بررسی نظام مند ادبیات موجود، نشان می دهد که آموزش و پرورش سنتی دیگر پاسخگوی نیازهای پیچیده نسل جدید (بومیان دیجیتال) نیست و نیازمند یک پارادایم شیفت اساسی به سوی پداگوژی دیجیتال انتقادی است. یافته ها حاکی از آن است که تربیت شهروند دیجیتال تنها به معنای آموزش مهارت های کار با رایانه نیست، بلکه شامل پرورش تفکر انتقادی، رعایت اخلاق در فضای مجازی، درک قوانین دیجیتال، حفظ حریم خصوصی، و توانایی مشارکت فعال و سازنده در شبکه های اجتماعی است. در نهایت، مقاله پیشنهاد می کند که نظام های آموزشی باید با بازنگری در برنامه های درسی، توانمندسازی مستمر معلمان و ایجاد زیرساخت های فناورانه امن، بستری مناسب برای پرورش شهروندانی آگاه، مسئولیت پذیر و توانمند در عصر دیجیتال فراهم آورند.کلیدواژه ها: آموزش و پرورش جدید، شهروند دیجیتال، سواد رسانه ای، اخلاق فناوری، پداگوژی دیجیتال، جامعه شبکه ای.