تحلیل راهکارهای کنترل ودرمان خشم وپرخاشگری دانش آموزان

پرخاشگری انسانی عبارت است از هرگونه رفتاری که به طور مستقیم به قصد آسیب رساندن به دیگری از یک فرد صادر می شود. در راستای مهار کردن این رفتار ها، مرتکب شونده یا پرخاشگرباید باورداشته باشد که رفتارش به هدف آسیب رساندن به دیگری بوده است که پیامد آن بر انگیختن رفتار های اجتنابی است. پرخاشگری می تواند به اشکال گوناگون بروز پیدا کند. شکل کلامی وجسمانی آن معرف مولفه های ابزاری یا رفتاری است ، خشم ، معرفه جنبه هیجانی است وخصومت ، معرف جنبه شناختی آن. در حقیقت پرخاشگری رفتار هدف داری است که در جهت تحقیر ویا تخفیف شخصیت دیگران وآسیب رساندن به آنها صورت می گیرد.اگرچه خشم در اصطلاحات،مشترکاتی با پرخاشگری وخصومت دارد اما این اصطلاحات باهم مترادف نیستند. دلو کو واولیورعنوان می کند که خصومت به نگرش پرخاشگرانه هدایت می کند. در حالی که پرخاشگری به رفتاار قابل مشاهده وبه قصد آسیب رسانی اطلاق می شود. در حقیقت خشم یک) هیجان( ، خصومت یک)نگرش( وپرخاشگری یک )رفتار( است. بنابراین باتوجه به اینکه، مداخله های روانی- تربیتی مربوط به آموزش گروهی مدیریت خشم بر مبنای رویکردهای شناخت گرایی و رفتارگرایی تهیه شده اند، موثر بودن این مداخلات و کاهش تفکر قطعی نگر آزمودنی های این پژوهش دور از انتظار نبود..

کلیدواژه ها:

خشم ، پرخاشگری ، دانش آموز ، آموزش ، یادگیری