بررسی نقش میانجی نظم بخشی هیجانی در رابطه بین کفایت مندی اجتماعی و اضطراب اجتماعی نوجوانان با اختلال اضطراب جدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی نظم بخشی هیجانی در رابطه بین کفایت مندی اجتماعی و اضطراب اجتماعی نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی انجام شد. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت داده ها، توصیفی-همبستگی و از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل نوجوانانی بود که در زمان انجام پژوهش به مراکز مشاوره شهر تهران مراجعه کرده و تشخیص اختلال اضطراب جدایی در آنان ثبت شده بود. از میان این جامعه، ۲۰۰ نفر با روش نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مقیاس اضطراب اجتماعی نوجوانان (SAS-A)، پرسشنامه کفایت مندی اجتماعی ژو و ای (۲۰۱۲) و پرسشنامه نظم بخشی هیجانی گراس و جان (۲۰۰۳) بود. داده ها با استفاده از تحلیل ضریب همبستگی و معادلات ساختاری مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که مدل کلی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار بود و نظم بخشی هیجانی نقش میانجی بین کفایت مندی اجتماعی و اضطراب اجتماعی نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی را ایفا می کند. همچنین، بین کفایت مندی اجتماعی و اضطراب اجتماعی رابطه ای منفی و معنادار مشاهده شد. رابطه کفایت مندی اجتماعی و نظم بخشی هیجانی مثبت و معنادار بود. بین نظم بخشی هیجانی و اضطراب اجتماعی نیز رابطه ای منفی و معنادار برقرار بود. این نتایج نشان می دهند که نوجوانانی که دارای کفایت مندی اجتماعی بالاتر هستند، توانایی بهتری در تنظیم هیجانات خود دارند و در نتیجه سطح اضطراب اجتماعی آنان کاهش می یابد؛ بنابراین تقویت مهارت های اجتماعی و ارتقای نظم بخشی هیجانی می تواند نقش موثری در کاهش اضطراب اجتماعی نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، کفایت مندی اجتماعی ، نظم بخشی هیجانی ، اضطراب جدایی