نقش خانواده در شکل گیری شخصیت کودکان

این مقاله به بررسی نقش بنیادین خانواده در شکل گیری شخصیت کودک می پردازد. شخصیت هر انسان، مجموعه ای از رفتارها، احساسات، باورها و روش های واکنش نشان دادن به رویدادها است. پایه های این شخصیت در سال های نخست زندگی و در درون خانواده ریخته می شود. خانواده به عنوان نخستین و ماندگارترین محیط زندگی کودک، از راه های گوناگون بر او اثر می گذارد. روش های فرزندپروری، گرمی و سردی روابط عاطفی، الگو بودن رفتار والدین، چگونگی برخورد با خطاهای کودک، نظم و قواعد خانه، و جایگاه کودک در میان خواهران و برادران، همه و همه در ساختن شخصیت او سهیم هستند. در این مقاله، نشان داده می شود که کودکانی که در خانواده ای با محبت، حمایت و ثبات عاطفی بزرگ می شوند، اعتماد به نفس و سلامت روان بیشتری دارند. در برابر، کودکانی که در خانواده های پرتنش، سرد و بی ثبات رشد می کنند، بیشتر در خطر مشکلات رفتاری و عاطفی قرار می گیرند. هدف این مقاله، آگاه سازی خواننده درباره این پیوند ناگسستنی و پیشنهاد راهکارهایی ساده برای بهبود نقش خانواده است.