اثربخشی درمان اختلال کمال گرایی بر کفایت اجتماعی و حل تعارض کودکان سرآمد شهر کرمان

کمال گرایی مرضی در کودکان سرآمد (Gifted Children) به رغم عملکرد ظاهری بالا، می تواند منجر به اضطراب شدید، ناتوانی در ابراز وجود و سبک های ناسازگار در حل تعارض شود که همگی بر کفایت اجتماعی آن ها تاثیر منفی می گذارند. این پژوهش با هدف ارزیابی اثربخشی یک رویکرد درمانی شناختی-رفتاری (CBT) متمرکز بر کمال گرایی بر متغیرهای کفایت اجتماعی و سبک حل تعارض در کودکان سرآمد شهر کرمان انجام شد. طرح پژوهش شبه آزمایشی با گروه کنترل و گروه نمونه متشکل از ۳۵ کودک سرآمد (با نمرات بالا در مقیاس کمال گرایی و پایین در کفایت اجتماعی) بود. پس از اجرای برنامه درمانی ۱۰ جلسه ای، نتایج فرضی نشان داد که گروه آزمایش به طور معناداری در کفایت اجتماعی و استفاده از سبک های حل تعارض مشارکتی/سازشی افزایش یافته و در سبک های اجتنابی و رقابتی/غلبه جویانه کاهش معنادار داشته است. این یافته ها بر اهمیت پرداختن به جنبه های روانی-اجتماعی هوش برتر تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ، کفایت اجتماعی ، حل تعارض ، کودکان سرآمد