اثربخشی آموزش درمان اطاعت اجباری و اثربخشی آن بر فرسودگی شغلی و خودکارآمدی جمعی معلمان وظیفه شهرستان خاش

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش درمان اطاعت اجباری (FCT) بر کاهش فرسودگی شغلی و افزایش خودکارآمدی جمعی در میان معلمان وظیفه شاغل در شهرستان خاش انجام شد. روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه آماری شامل ۴۰ نفر از معلمان وظیفه بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه تحت آموزش های مبتنی بر مدل اطاعت اجباری قرار گرفتند که بر تغییر نگرش از طریق رفتارهای اجباری هماهنگ با ارزش های حرفه ای تمرکز دارد. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش و جکسون (Maslach Burnout Inventory-General Survey) و مقیاس خودکارآمدی جمعی (Collective Efficacy Scale) بود. نتایج تحلیل کوواریانس (ANCOVA) نشان داد که آموزش FCT به طور معناداری فرسودگی هیجانی و بی تفاوتی (نزول) را کاهش و خودکارآمدی جمعی (افزایش) را در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بهبود بخشید. این یافته ها حاکی از کارایی رویکردهای مبتنی بر رفتار اجباری مثبت در مواجهه با فشارهای شغلی معلمان در مناطق محروم است.

کلیدواژه ها:

درمان اطاعت اجباری ، فرسودگی شغلی ، خودکارآمدی جمعی ، معلمان وظیفه