مروری بر نگرش والدین و معلمان دانش آموزان استثنایی نسبت به نقش کلاس های آموزش خانواده در پیشگیری از آسیب های فرهنگی

پژوهش حاضر با رویکردی مروری، به بررسی نقش کلاس های آموزش خانواده در پیشگیری از آسیب های فرهنگی دانش آموزان استثنایی از منظر والدین و معلمان پرداخته است. نتایج مرور نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی حاکی از آن است که آموزش خانواده به عنوان سازوکار اصلی تعامل خانه و مدرسه، در ارتقای دانش و نگرش تربیتی والدین و بهبود پیامدهای روانی-اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان اثربخش است. شواهد نشان می دهد نگرش های مثبت والدین و معلمان با افزایش احساس تعلق به مدرسه، تقویت انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی دانش آموزان همراه است. مطالعات خارجی نیز بر اهمیت ارتباط دوسویه خانواده-مدرسه و سبک های فرزندپروری دموکراتیک در شکل گیری تعاملات اجتماعی سالم و بهبود پیامدهای تحصیلی دانش آموزان دارای ناتوانی های یادگیری تاکید دارند. کلاس های آموزش خانواده ظرفیت بالایی برای پیشگیری از آسیب های فرهنگی دارند، اما شکاف موجود در برنامه ریزی های غیرتخصصی و کم توجهی به نیازهای ویژه والدین و معلمان دانش آموزان استثنایی، اثربخشی این مداخلات را محدود می سازد..

کلیدواژه ها:

نگرش والدین ، معلمان دانش آموزان استثنایی ، کلاس های آموزش خانواده ، آسیب های فرهنگی.