مدل سازی رابطه آگاهی ایمنی و همکاری شهروندان در حوادث آتش نشانی

شهروندان در مواجهه با حوادث آتش نشانی در شرایطی قرار می گیرند که اغلب با اضطراب، سردرگمی و فشار روانی همراه است. میزان آگاهی عمومی از اصول ایمنی و نحوه تعامل صحیح با نیروهای امدادی می تواند نقش تعیین کننده ای در کاهش پیامدهای حادثه و تسهیل عملیات آتش نشانان داشته باشد. ضعف آگاهی ایمنی و رفتارهای ناهماهنگ شهروندان، علاوه بر افزایش خطرات فردی، می تواند روند عملیات را مختل کرده و ایمنی کلی صحنه حادثه را کاهش دهد. هدف این پژوهش، مدل سازی رابطه آگاهی ایمنی و همکاری شهروندان در حوادث آتش نشانی است. این پژوهش از نوع کاربردی و روش آن توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری شامل شهروندان ساکن شهر مشهد است که از میان آنان نمونه ای ۲۰۰ نفره با روش نمونه گیری تصادفی در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه تدوین شده شامل دو مقیاس آگاهی ایمنی (۸ گویه،( α=۰.۸۷ و رفتار همکاری شهروندان با آتش نشان ها (۸ گویه، (α=۰.۸۵ با طیف لیکرت پنج گزینه ای بود. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد. نتایج نشان داد آگاهی ایمنی رابطه مثبت و معناداری با رفتار همکاری شهروندان دارد. همچنین آگاهی ایمنی توانست به طور معناداری رفتار همکاری را پیش بینی کند. یافته ها بیانگر آن است که ارتقای سطح آگاهی عمومی از اصول ایمنی می تواند موجب افزایش همکاری شهروندان با آتش نشان ها و بهبود کارایی عملیات امدادی شود. این نتایج بر اهمیت برنامه های آموزش عمومی، اطلاع رسانی هدفمند و توسعه فرهنگ ایمنی شهری در کاهش پیامدهای حوادث و ارتقای ایمنی جامعه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آگاهی ایمنی ، همکاری شهروندان ، ایمنی عمومی ، رفتار ایمن ، حوادث شهری ، عملیات آتش نشانی