تاثیر محیط های یادگیری هوشمند بر انگیزش تحصیلی، یادگیری عمیق و احساس شایستگی دانش آموزان متوسطه

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر محیط های یادگیری هوشمند بر انگیزش تحصیلی، یادگیری عمیق و احساس شایستگی تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه شهرستان بابل بود. روش پژوهش از نظر ماهیت، علی–مقایسه ای (پس رویدادی) و از نظر هدف، کاربردی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه شهرستان بابل در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود. نمونه شامل ۳۴۰ دانش آموز (۱۷۰ نفر از مدارس هوشمند و ۱۷۰ نفر از مدارس سنتی) بود که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند و همکاران (۱۹۹۲)، مقیاس راهبردهای یادگیری عمیق بیگز (۱۹۸۷) و مقیاس احساس شایستگی تحصیلی الیوت (۱۹۹۹) گردآوری شد. روایی محتوایی ابزارها توسط متخصصان تایید و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ در محدوده مطلوب به دست آمد. داده ها با آزمون t مستقل، تحلیل واریانس چندمتغیره و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میانگین انگیزش تحصیلی، یادگیری عمیق و احساس شایستگی تحصیلی دانش آموزان مدارس هوشمند به طور معناداری بالاتر از دانش آموزان مدارس سنتی است (p<۰.۰۱). همچنین بین انگیزش تحصیلی و یادگیری عمیق رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (r=۰.۶۲). یافته ها حاکی از آن است که محیط های یادگیری هوشمند با فراهم سازی تعامل پویا، بازخورد آنی و مسیرهای یادگیری شخصی سازی شده، نقش موثری در تقویت فرایندهای شناختی و انگیزشی دانش آموزان ایفا می کنند. بنابراین، به کارگیری هدفمند محیط های یادگیری هوشمند می تواند کیفیت یادگیری و رشد روان شناختی–تحصیلی دانش آموزان را ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

محیط های یادگیری هوشمند ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری عمیق ، احساس شایستگی ، دانش آموزان متوسطه