تاثیر بحران های اقتصادی بر افزایش آسیب های اجتماعی از دیدگاه مددکاران اجتماعی

بحران های اقتصادی از جمله پدیده های ساختاری و تکرارشونده در جوامع معاصر هستند که پیامدهای آن ها فراتر از شاخص های مالی، ابعاد اجتماعی، روانی و نهادی زندگی انسان ها را تحت تاثیر قرار می دهد. این مقاله با رویکردی تحلیلی و بر پایه دیدگاه مددکاران اجتماعی، به بررسی تاثیر بحران های اقتصادی بر افزایش آسیب های اجتماعی می پردازد. از منظر مددکاری اجتماعی، فقر، بیکاری و نابرابری اجتماعی به عنوان پیامدهای مستقیم بحران اقتصادی، نقش محوری در تضعیف همبستگی اجتماعی و گسترش آسیب هایی چون اعتیاد، جرم، فروپاشی خانواده، ترک تحصیل و بی خانمانی ایفا می کنند. کودکان و نوجوانان به دلیل ناتوانی در مقابله با فشارهای اقتصادی، بیشترین آسیب را متحمل می شوند و بحران اقتصادی آینده اجتماعی آنان را به شدت تهدید می کند. همچنین، شهرها در دوران رکود اقتصادی به کانون تمرکز آسیب های اجتماعی تبدیل می شوند و چرخه ای از فقر، جرم و طرد اجتماعی شکل می گیرد. مددکاری اجتماعی، آسیب های اجتماعی را نه نتیجه ضعف فردی، بلکه محصول ساختارهای نابرابر اقتصادی می داند. بر همین اساس، توانمندسازی، عدالت اجتماعی و مداخلات چندسطحی به عنوان راهبردهای اساسی برای کاهش پیامدهای بحران اقتصادی مطرح می شوند.

کلیدواژه ها:

بحران اقتصادی ، آسیب های اجتماعی ، مددکاری اجتماعی ، فقر و بیکاری ، توانمندسازی اجتماعی