بازآفرینی شهری با رویکرد گردشگری و هویت فرهنگی

چکیدهتوسعه پایدار شهری، به ویژه در شهرهای تاریخی و دارای ظرفیت های فرهنگی، مستلزم رویکردهایی نوآورانه است که ضمن حفظ اصالت و هویت، به ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان و جذب سرمایه گذاری های مولد منجر شود. بازآفرینی شهری با تکیه بر رویکردهای مشارکتی و چندوجهی، یکی از این رویکردهاست که در سال های اخیر مورد توجه فزاینده ای قرار گرفته است. این پژوهش به بررسی نقش و اهمیت بازآفرینی شهری با تاکید بر ابعاد گردشگری و هویت فرهنگی می پردازد. هدف اصلی این تحقیق، تبیین چگونگی تلفیق استراتژی های بازآفرینی شهری با مولفه های گردشگری و هویت فرهنگی جهت دستیابی به توسعه شهری جامع و پایدار است. در این راستا، ابتدا مفاهیم کلیدی بازآفرینی شهری، گردشگری شهری و هویت فرهنگی و ارتباط متقابل آن ها مورد واکاوی قرار می گیرند. سپس، مبانی نظری و پیشینه های پژوهشی مرتبط با موضوع به تفصیل شرح داده می شوند. روش تحقیق حاضر، توصیفی-تحلیلی با تکیه بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که گردشگری، با ایجاد فرصت های اقتصادی و ارتقاء جایگاه اجتماعی، می تواند محرکی قدرتمند برای احیای بافت های فرسوده و تاریخی شهری باشد. همچنین، بازآفرینی شهری با تمرکز بر هویت فرهنگی، نه تنها به حفظ میراث ارزشمند کمک می کند، بلکه با ایجاد فضاهای شهری منحصر به فرد و دارای روایت، جاذبه های گردشگری جدیدی را خلق کرده و حس تعلق شهروندان را تقویت می نماید. در نهایت، راهبردها و پیشنهادهای کاربردی برای برنامه ریزی شهری در راستای تلفیق موفقیت آمیز این رویکردها ارائه خواهد شد تا گامی در جهت تحقق شهرهایی پویا، خلاق و پایدار برداشته شود.واژگان کلیدی: بازآفرینی شهری، گردشگری شهری، هویت فرهنگی، توسعه پایدار شهری، میراث فرهنگی، بافت تاریخی.