بررسی رابطه بین سبک های مدیریت کلاس معلمان و علاقه مندی تحصیلی دانش آموزان متوسطه

مرور نظام مند پژوهش های انجام شده در دو دهه اخیر نشان می دهد که سبک مدیریت کلاس معلمان یکی از قوی ترین پیش بینی کننده های علاقه مندی تحصیلی دانش آموزان است. مطالعات متعدد به این نتیجه رسیده اند که کلاس هایی با مدیریت تعاملی و حمایتگرانه، میزان علاقه و کنجکاوی یادگیرندگان را به طور معناداری افزایش می دهند. در مقابل، سبک های مستبدانه و کنترلگرایانه که بر تنبیه، تهدید و نظارت شدید تاکید دارند، با کاهش انگیزه درونی و افزایش بی علاقگی و دلزدگی تحصیلی همراه هستند. همچنین یافته ها حاکی از آن است که سبک سهل گیرانه نیز به دلیل فقدان ساختار و مرزهای روشن، نمی تواند علاقه پایدار ایجاد کند. در مجموع، سبک دموکراتیک یا اقتدار منطقی که در آن هم نظم و انضباط وجود دارد و هم احترام و استقلال رای دانش آموز حفظ می شود، بیشترین رابطه مثبت را با علاقه مندی تحصیلی نشان داده است.در یک جمع بندی کتابخانه ای، پژوهش های داخلی نیز این رابطه را تایید کرده اند. دانش آموزانی که معلمان خود را منصف، قابل اعتماد و حامی استقلال توصیف می کنند، نمرات بالاتری در پرسشنامه های علاقه تحصیلی و انگیزش درونی گزارش می دهند. این رابطه در دوره متوسطه به دلیل حساسیت نوجوانان به مسائل قدرت، استقلال و عدالت، از شدت بیشتری برخوردار است. با این حال، بیشتر مطالعات موجود از نوع همبستگی هستند و امکان نتیجه گیری درباره علیت را نمی دهند. همچنین نقش متغیرهای واسطه ای مانند جو کلاس، خودکارآمدی و ادراک از شایستگی نیازمند بررسی بیشتر است. این مرور نشان می دهد که آموزش سبک های موثر مدیریت کلاس به معلمان، یک سرمایه گذاری راهبردی برای افزایش علاقه و مشارکت تحصیلی دانش آموزان متوسطه است.

کلیدواژه ها:

سبک مدیریت کلاس ، علاقه مندی تحصیلی ، دانش آموزان متوسطه