رابطه اشتیاق شغلی و نوآوری آموزشی با نقش میانجیگری ساختار سازمانی مدارس دخترانه ابتدایی منطقه ۶ شهر تهران

هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه اشتیاق شغلی و نوآوری آموزشی با نقش میانجیگری ساختار سازمانی مدارس دخترانه ابتدایی منطقه ۶ شهر تهران است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه ی آماری این پژوهش عبارت است از تمام معلمان مدارس ابتدایی دخترانه دولتی منطقه ۶ تهران به تعداد ۶۸۷ نفر که از میان آنها، ۲۴۷ نفر بر اساس فرمول کوکران به روش تصادفی ساده به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های نوآوری آموزشی پازوکی (۱۳۹۲) ( پایایی ۸۲/۰)، پرسشنامه اشتیاق شغلی اسکاوفلی ۲۰۰۲) ( پایایی ۸۳/۰ ) و پرسشنامه ساختار سازمانی رابینز (۲۰۱۳) ( پایایی ۸۱/۰ ) استفاده شد. یافته ها نشان داد که رابطه بین اشتیاق شغلی و نوآوری آموزشی ۶۸/۰ ؛ بین اشتیاق شغلی و ساختار سازمانی ۸۲/۰ و بین نوآوری آموزشی و ساختار سازمانی ۷۱/۰ است که هر سه مورد نشان دهنده ی رابطه ی مثبت و معنادار بین متغیرهاست. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد همبستگی کلی بین مدل برابر با ۸۶/۰ است. بنابراین نتیجه می شود که نوآوری آموزشی هم به طور مستقیم و هم از طریق ساختار سازمانی با اشتیاق شغلی رابطه دارد.

کلیدواژه ها:

ساختار سازمانی ، نوآوری آموزشی ، اشتیاق شغلی