تاثیر کاربرد هوش مصنوعی و یادگیری هوشمند بر تفکر استراتژیک و عملکرد با نقش تعدیل کننده اخلاق فردی

هدف اصلی پژوهش حاضر سنجش تاثیر کاربرد هوش مصنوعی و یادگیری هوشمند بر مهارت تفکر استراتژیک و عملکرد تحصیلی دانشجویان رشته مدیریت با نقش تعدیل کننده اخلاق فردی بوده است. پارادایم پژوهش حاضر اثبات گرایی، رویکرد آن کمی و روش آن توصیفی-پیمایشی بوده است. جامعه آماری دانشجویان رشته مدیریت دانشگاه علوم تحقیقات تهران به تعداد ۱۰۰۰۰ دانشجو بوده اند که تعداد ۳۷۴ دانشجو به عنوان نمونه و به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. نتایج به دست آمده، نشان می دهد که کاربرد ابزارهای هوش مصنوعی تاثیر مثبتی بر تفکر استراتژیک (تفکر سیستمی، تفکر خلاق، تفکر آینده نگر و تفکر انتقادی)، یادگیری هوشمند و عملکرد تحصیلی دارد. نقش میانجی تفکر استراتژیک (تفکر انتقادی و تفکر آینده نگر)، در رابطه میان کاربرد هوش مصنوعی و عملکرد تحصیلی و همچنین در رابطه میان یادگیری هوشمند و عملکرد تحصیلی تایید گردید. از طرفی اخلاق فردی علاوه بر تاثیر مثبت بر یادگیری هوشمند، در رابطه میان یادگیری هوشمند و تفکر استراتژیک (تفکر سیستمی، تفکر انتقادی و تفکر آینده نگر) نقش تعدیل کننده دارد. پژوهش حاضر برای نخستین بار بینش هایی را در کاربرد ابزارهای هوش مصنوعی در توسعه مهارت تفکر استراتژیک و عملکرد ارائه می دهد که محققان، مدیران، دانشجویان و سازمان ها می توانند از نتایج آن بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

تفکر استراتژیک ، هوش مصنوعی ، یادگیری هوشمند ، عملکرد تحصیلی ، اخلاق فردی