چشم انداز و الزامات سیاستی توسعه پزشکی بازساختی در ایران: خلاصه سیاستی

پزشکی بازساختی، به عنوان حوزه ای نوظهور در تلاقی علوم زیستی، مهندسی و فناوری های پیشرفته، ظرفیت قابل توجهی برای تغییر الگوی نظام سلامت از درمان های موقت به درمان های پایدار داراست. علیرغم شکل گیری زیرساخت های علمی و فناورانه در ایران، فقدان چارچوب جامع سیاستی و نظارتی، ضعف در نظام ارزیابی ایمنی و اثربخشی، و نبود سازوکارهای پایدار تامین مالی، از مهم ترین چالش های توسعه این حوزه در نظام سلامت کشور محسوب می شود. این مطالعه با هدف شناسایی چالش های اصلی توسعه پزشکی بازساختی در نظام سلامت ایران و ارائه راهکارهایی برای ایجاد مسیری ایمن، اثربخش و پایدار در به کارگیری این فناوری ها انجام شده است. در این خلاصه سیاستی؛ مقالات علمی، گزارش های سیاستی و اسناد معتبر منتشرشده در حوزه پزشکی بازساختی با تمرکز بر چارچوب های نظارت، ارزیابی ایمنی و اثربخشی، و مدل های تامین مالی مورد جست وجو، بررسی و جمع بندی قرار گرفتند. شواهد نشان می دهد که اتخاذ یک بسته سیاستی مرحله ای و تلفیقی بر مبنای حکمرانی و تنظیم گری، مشتمل بر تشکیل کمیته ملی، بازنگری مقررات، طراحی چارچوب های ریسک محور، تصمیم گیری مبتنی بر شواهد واقعی از طریق ایجاد رجیستری ملی، و توسعه زیرساخت های پژوهشی و بالینی، ضمن تضمین ایمنی و اعتماد عمومی، تعادلی پایدار میان حمایت از نوآوری و مدیریت ریسک های بالینی و مالی برقرار می کند. چنین رویکردی می تواند مسیر حرکت از فناوری های نوظهور به درمان های در دسترس بیماران را هموار سازد. توسعه موفق پزشکی بازساختی در نظام سلامت ایران نیازمند هم راستایی پیشرفت علمی با اصلاحات سیاستی، استقرار سیستم نظارتی هوشمند و طراحی مدل های نوین تامین مالی است. در غیاب این اصلاحات، ظرفیت های موجود به نتایج بالینی پایدار منجر نخواهند شد.

کلیدواژه ها:

Regenerative medicine ، Iran's health system ، Health policy ، Policy brief ، پزشکی بازساختی ، نظام سلامت ایران ، سیاست گذاری سلامت ، خلاصه سیاستی