بررسی تاثیر سیر در سمیت عصبی ناشی از آکریلامید در رت های ویستار نر از طریق مسیر آپوپتوز

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 22

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_NKUMS-18-1_003

تاریخ نمایه سازی: 30 فروردین 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: آکریلامید، سمی که به سیستم عصبی آسیب می رساند، از منابع مختلف وارد زندگی انسان می شود. سیر با خواص آنتی اکسیدانی خود از سیستم عصبی محافظت می کند. این مطالعه با هدف بررسی اثر سیر در کاهش سمیت عصبی آکریلامید در رت های ویستار نر، از طریق ارزیابی مسیر آپوپتوز و اندازه گیری پروتئین های BAX، Bcl۲ و کاسپاز ۳ انجام شد. روش کار: رت های نر ویستار به هفت گروه شش تایی تقسیم شدند: گروه اول نرمال سالین، گروه دوم آکریلامید (۵۰ میلی گرم/کیلوگرم)، گروه های سوم تا پنجم آکریلامید + سیر (۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرم/کیلوگرم)، گروه ششم فقط سیر (۲۰۰ میلی گرم/کیلوگرم) و گروه هفتم آکریلامید + ویتامین E (۲۰۰ میلی گرم/کیلوگرم). تزریق ها به مدت یازده روز داخل صفاقی انجام شد. سپس، کورتکس مغز رت ها استخراج و با وسترن بلات آنالیز شد. داده های حاصل از سنجش تراکم باندهای پروتئینی به صورت میانگین ± انحراف معیار (Mean ± SD) گزارش شدند. برای مقایسه میانگین ها بین گروه های مختلف از آزمون آماری آنالیز واریانس یک طرفه (One-way ANOVA) به همراه تست تعقیبی Tukey استفاده شد. تمامی تحلیل های آماری با استفاده از نرم افزار GraphPad Prism (نسخه ۹.۴.۱) انجام گرفت. سطح معنی داری ۰۵/۰>P در نظر گرفته شد. یافته­ ها: نتایج نشان داد آکریلامید به تنهایی باعث افزایش کاسپاز ۳ و Bcl۲ شد. سیر با دوز ۱۰۰ میلی گرم/کیلوگرم، Bcl۲ را به طور معناداری در مقایسه با گروه های نرمال و آکریلامید تنها افزایش داد، اما تاثیر قابل توجهی بر کاسپاز ۳ نداشت. دوز ۴۰۰ میلی گرم/کیلوگرم سیر بیشترین افزایش Bcl۲ را نشان داد. ویتامین E نیز کاسپاز ۳ را کاهش و Bcl۲ را افزایش داد، اما تفاوت معناداری با گروه سیر ۱۰۰ میلی گرم/کیلوگرم نداشت. نتیجه گیری: تزریق داخل صفاقی آکریلامید در رت های نر ویستار موجب القای آپوپتوز می شود، اما نتایج وسترن بلات نشان داد که تیمار با دوزهای مختلف سیر از بروز آپوپتوز جلوگیری می کند و آسیب عصبی را کاهش می دهد.

نویسندگان

حورا عیوضلو

Department of Pharmacology, Da.C., Islamic Azad University, Damghan, Iran

فرزاد کهریزی

Department of Pharmacology, Da.C., Islamic Azad University, Damghan, Iran

جمشید تابش پور

Department of Pharmacology, Da.C., Islamic Azad University, Damghan, Iran

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :