بررسی مکانیسم ضد اضطرابی عصاره متانولی درمنه دشتی با تمرکز بر گیرنده های GABA در مدل تجربی موش صحرایی

مقدمه: گیاه درمنه دشتی از خانواده کاسنی است که به طور سنتی به عنوان ضدعفونی کننده طبیعی، مسکن، ضدالتهاب و در درمان مشکلاتی مانند سوءهاضمه، تب، سردرد و التیام زخم ها استفاده میشود. هدف این مطالعه بررسی اثرات ضداضطرابی عصاره متانولی درمنه دشتی در موش های صحرایی بود. مواد و روشها:در این مطالعه آزمایشی، موش های نر به شش گروه تقسیم شدند: گروه کنترل، سه گروه درمانی با دوزهای ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم از عصاره، گروه دریافت کننده ۴۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم عصاره به همراه فلومازنیل و گروه دریافت کننده دیازپام. رفتار اضطرابی با استفاده از دستگاه ماز صلیبیشکل اندازه گیری شد که یک آزمون استاندارد رفتاری برای سنجش اضطراب در جوندگان است. داده ها با نرم افزار Instat نسخه ۳.۱ تحلیل و سطح معناداری ۰۵/۰>P در نظر گرفته شد. ملاحظات اخلاقی نیز رعایت شد. یافته ها: نتایج نشان داد دیازپام و دوز بالای ۴۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم عصاره، به طور معناداری تعداد ورود و زمان حضور در بازوهای باز را افزایش داده و زمان حضور در بازوهای بسته را کاهش دادند که نشان دهنده کاهش اضطراب است. همچنین، مصرف فلومازنیل به همراه عصاره اثرات ضداضطرابی را کاهش داد. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که درمان با عصاره متانولی گیاه درمنه دشتی بهخصوص ۲ دوز بالای آن بهطور معنی داری شاخص های اضطراب را تحتتاثیر قرار داده است. همچنین، ازآنجاکه فلومازنیل، آنتاگونیست گیرنده های بنزودیازپینی است، با توجه به نتایج اینچنین برمی آید که عصاره متانولی گیاه درمنه دشتی، اثرات ضداضطرابی خود را از طریق گیرنده های بنزودیازپینی اعمال می کند.

کلیدواژه ها:

Anxiety ، Artemisia Sieberi ، Diazepam ، Elevated plus maze ، Flumazenil ، اضطراب ، دیازپام ، فلومازنیل ، ماز صلیبی شکل ، درمنه دشتی