بررسی غلظت سرمی گلیکوپروتئین BP۱۸۰ در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس و در گروه کنترل در بیمارستان الزهرا (س)
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 43، شماره: 838
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 0
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-43-838_002
تاریخ نمایه سازی: 30 فروردین 1405
چکیده مقاله:
مقاله پژوهشی مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس، یک بیماری خودایمنی است که در آن فرایند دمیلیناسیون رخ می دهد که منجر به اختلالات انتقال پیام عصبی می شود. پژوهشگران بین بیماری های عصبی و غلظت سرمی گلیکوپروتئین رابطه ی معنادار شناسایی کردند. در این راستا، این مطالعه با هدف تعیین غلظت سرمی گلیکوپروتئین BP۱۸۰ در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس و در گروه کنترل در بیمارستان الزهرا (س) انجام شد. روش ها: در این مطالعه ی مقطعی که در سال ۱۴۰۱ در بیمارستان فوق تخصصی اصفهان انجام شد، ۷۰ شرکت کننده وارد مطالعه و به دو گروه بیماران ام اس (۴۰ نفر) و گروه کنترل سالم (۳۰ نفر) تقسیم شدند. پرسشنامه ی محقق ساخته با جمع آوری اطلاعات مربوط به سن، سابقه ی بیماری گذشته و غیره در اختیار آنها قرار گرفت. سپس اتوآنتی بادی BP۱۸۰ با استفاده از کیت های ایمنی یورو (ساخت اروپا) به روش الایزا تیتر شد. به منظور تحلیل داده ها از آزمون Independent Sample T-test و Chi-square استفاده شد. یافته ها: میانگین BP۱۸۰ در گروه مورد ۳۳/۲۲ واحد بین المللی در دسی لیتر و در گروه شاهد ۱۱/۹۱ واحد بین المللی در دسی لیتر اندازه گیری شد. سطح BP۱۸۰ در گروه MS به طور قابل توجهی بالاتر بود (۰/۰۰۰۱ > P). نتیجه گیری: به طور کلی نتایج این مطالعه به نفع بیشتر مقالات گزارش می دهد که اتوآنتی بادی BP۱۸۰ در بیماران ام اس به طور قابل توجهی بالاتر از جمعیت عادی است. این ممکن است توضیح احتمالی برای ارتباط قوی MS و BP باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
آذر برادران
استاد، گروه پاتولوژی، دانشکده ی پزشکی، مرکز تحقیقات بیماری های عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
محمد رضا سراج الدین
دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
