نقش قابلیت های پویای فناوری اطلاعات و ارتباطات در ارتقای تصمیم گیری و عملکرد سازمانی شهرداری تبریز

در محیط پویا و پیچیده مدیریت شهری، بهره گیری موثر از قابلیت های فناوری اطلاعات و ارتباطات به یکی از عوامل تعیین کننده در بهبود تصمیم گیری و عملکرد سازمانی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش قابلیت های پویای فناوری اطلاعات و ارتباطات در ارتقای تصمیم گیری مدیریتی و عملکرد سازمانی شهرداری تبریز انجام شده است. طرح پژوهش از نوع توصیفی–پیمایشی و کاربردی بوده و جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان حوزه های فناوری اطلاعات و برنامه ریزی شهرداری تبریز است. نمونه گیری به صورت تصادفی طبقه ای انجام و داده ها از طریق پرسشنامه ای محقق ساخته، بر اساس مولفه های قابلیت های پویای فناوری اطلاعات (قابلیت های حسگری، یادگیری، یکپارچه سازی و بازپیکربندی)، تصمیم گیری مدیریتی و عملکرد سازمانی جمع آوری شده اند. جهت آزمون الگوی مفهومی و روابط بین متغیرها از نرم افزار AMOS و روش مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) استفاده شده است. نتایج تحلیل نشان داد که قابلیت های پویای فناوری اطلاعات و ارتباطات تاثیر مثبت و معناداری بر فرآیند تصمیم گیری مدیران دارد و از طریق این متغیر میانجی، اثر قابل توجهی بر بهبود عملکرد سازمانی شهرداری تبریز برجای می گذارد. بر این اساس، تقویت قابلیت های پویا در حوزه فناوری اطلاعات شامل یادگیری سازمانی فناوری، یکپارچه سازی سیستم ها و انعطاف پذیری زیرساخت های ارتباطی می تواند زمینه ساز ارتقای تصمیم گیری های اثربخش و افزایش کارایی سازمانی در مدیریت شهری باشد. یافته های پژوهش، راهکارهای عملی برای سیاست گذاران و مدیران شهری جهت توسعه نظام تصمیم گیری مبتنی بر فناوری و بهبود عملکرد کلان شهرداری ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

قابلیت های پویا ، بهبود عملکرد ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، شهرداری تبریز