ارزیابی شیوه های توسعه کارکنان بر سرمایه انسانی و اجتماعی و عملکرد کارکنان با توجه به نقش واسطه ای مدیریت دانش شهرداری بابلسر

مطالعه حاضر باهدف تاثیر شیوه های توسعه کارکنان بر سرمایه انسانی و اجتماعی و عملکرد کنان با نقش میانجی مدیریت دانش انجام شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر را کارکنان شهرداری بابلسر که تعداد کارکنان ۷۰۰ نفر می باشند؛ تشکیل می دهد. مطابق جدول مورگان حجم نمونه کارکنان ۲۴۸ نفر تعیین و بر اساس روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‎ها، پرسشنامه استاندارد می‎باشد که با طیف ۵ ارزشی لیکرت سنجیده شده است. روایی محتوایی این پرسشنامه ها به تایید خبرگان این حوزه از جمله استاد راهنما رسیده و میزان پایایی آن نیز بر اساس آزمون آلفای کرونباخ، استفاده از نرم افزار آماری برای علوم اجتماعی (spss) تعیین و با درصد بالایی (۰.۸۴) مورد تایید قرارگرفته و تایید شده است. تحلیل داده های گردآوری شده به وسیله آمار توصیفی از طریق نرم افزار spss و آمار استنباطی از روش مدل‎سازی معادلات ساختاری (حداقل مربعات جزئی) و با استفاده از نرم‎افزار Smart Plsبررسی شده است. تاثیر فرضیه اول و دوم و... و هفتم به ترتیب با ضریب تاثیر ۲۱/۰ و ۲۴/۰ و ۳۱/۰ و ۴۴/۰ و ۴۹/۰ و ۰.۵۱ و ۰.۵۶ در سطح اطمینان ۹۵% (ضریب خطای ۵%) مورد ارزیابی قرار گرفته و تایید شده است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که شیوه های توسعه کارکنان با ضریب مسیر ۰.۵۶ بیشترین تاثیر را بر مدیریت دانش دارد و شیوه های توسعه کارکنان بر سرمایه اجتماعی با ضریب مسیر ۰.۲۱کمترین تاثیر را دارند.

کلیدواژه ها:

سرمایه انسانی ، سرمایه اجتماعی ، شیوه های توسعه کارکنان ، مدیریت دانش ، عملکرد