منابع قانونی پناهندگی؛ تطبیق مقررات جوامع بین المللی، منطقه ای و ایران

منابع قانونی به مجموعه ای از موارد و منابعی اشاره دارد که به عنوان پایه و اساس حقوقی برای تصمیم گیری و اجرای قوانین و مقررات در جوامع داخلی و بین المللی به کار می روند. این منابع شامل قوانین، معاهدات، کنوانسیون ها، آیین نامه ها، دستورالعمل ها، تصمیمات و رویه های قضایی، قراردادها، مقاوله نامه ها و سایر منابع قانونی هستند که تامین کننده اصول و مقررات حقوقی برای یک جامعه می باشند. پناهندگی از جمله حقوقی است که در کنوانسیون ها و معاهدات و مقررات بین المللی گوناگون توسط دولت های مختلف به رسمیت شناخته شده است. پناهندگی در حقوق ایران نیز به موجب اصل ۱۵۵ قانون اساسی و آیین نامه اجرایی مصوب ۱۳۴۲ شمسی به عنوان دو سند مهم داخلی به رسمیت شناخته شده و کشور ایران با الحاق به کنوانسیون ۱۹۵۱ و پروتکل الحاقی ۱۹۶۷ و عدم خروج از آن تا کنون، از نظر بین المللی نیز خود را موظف به پذیرش پناهندگان و رعایت حقوق ایشان در جامعه خود با در نظر گرفتن اصل حاکمیت ملی می داند. در این پژوهش به بررسی منابع قانونی پناهندگی در حقوق ایران و جوامع بین المللی و منطقه ای پرداخته شده تا نظام های حقوقی مختلف جهانی با یکدیگر تطبیق و مقایسه شود. پژوهش حاضر با مطالعه کتابخانه ای، با روش تحقیق تحلیل محتوایی توصیفی مبتنی بر استنتاج و استنباط محقق با مطالعه کتب حقوقی دست اول و با کمک مقالات، اسناد و مدارک علمی معتبر نگاشته شده است.

کلیدواژه ها:

جوامع بین المللی ، حقوق ایران ، حقوق پناهندگی ، مقررات بین المللی ، مقررات منطقه ای ، منابع قانونی.