تحلیل تعالیم قرآنی شعر حافظ با روش تحقیق با صدای بلند فکر کردن

حافظ شاعری است که در فهرست پر بسامد ترین شاعرانی است که موضوع و عنوان هایی در مورد وی نوشته شده است. شاید تعبیر آینه برای اشعار و غزلیات وی درخور آید و آیینه ای است تمام نما از عرفان و دین و آیین که بر پهنه این سرزمین بزرگ معنی آفرینی کرده است. از طرفی دیگر، قرآن کتابی است بی بدیل و بدون تردید که خاستگاه و سرچشمه جاری و ساری حافظ برای معنی سازی بوده است و وی در اشعار خود گاه مستقیم و گاه در لفافه و مکنون این گوهر تابناک و آیات عالمگیر را مورد بهره و استفاده قرار داده است. این پژوهش با روش "بلند فکر کردن" امکان کشف لایه های پنهان ارتباط بین شعر حافظ و قرآن را فراهم آورده و نشان داده است که چگونه خوانش فعال و تامل برانگیز می تواند ابعاد جدیدی از این ارتباط را آشکار سازد. یافته های این مطالعه نشان می دهد که حافظ با تسلط عمیق بر مفاهیم قرآنی، این آموزه ها را در سه سطح مختلف در شعر خود بازتاب داده است: در سطح اول به صورت اشاره های مستقیم به آیات قرآن، در سطح دوم از طریق به کارگیری مفاهیم قرآنی در قالب تشبیهات و استعارات زیبا، و در سطح سوم با بیان مفاهیم عمیق و تاویلی قرآن به زبان شعر. مفاهیمی همچون معاد، رحمت الهی، عدالت و ارزش های اخلاقی به شیوه ای هنرمندانه در غزلیات حافظ تجلی یافته اند.

کلیدواژه ها:

قرآن ، تعالیم قرآنی ، حافظ ، شعر ، تفکر.