واکاوی فقهی-حقوقی موانع و استراتژی های سیاست جنایی مشارکت محور در نظام کیفری ایران
محل انتشار: دوفصلنامه تحقیقات حقوق قضایی، دوره: 6، شماره: 12
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 14
فایل این مقاله در 29 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JJLR-6-12_012
تاریخ نمایه سازی: 30 فروردین 1405
چکیده مقاله:
سیاست جنایی مشارکت محور با تاکید بر همکاری دولت، جامعه مدنی و شهروندان، رویکردی نوین برای ارتقای نظام عدالت کیفری است که در ایران به دلیل موانع حقوقی و اجتماعی با چالش هایی مواجه است. این پژوهش با هدف شناسایی موانع اجرای این سیاست و ارائه استراتژی های عملی برای تقویت آن در حقوق کیفری ایران انجام شده است. مطالعه حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد تطبیقی، قوانین ایران و تجارب نظام های حقوقی پیشرفته مانند کشورهای اروپایی را بررسی کرده و داده ها از طریق تحلیل اسنادی منابع حقوقی، فقهی و جرم شناسی و با روش تحلیل محتوای کیفی گردآوری شده اند. موانع اصلی شامل ساختارهای بوروکراتیک، ضعف هماهنگی میان نهادهای قضایی و مدنی، کمبود آموزش حقوقی شهروندان و محدودیت صلاحیت نهادهای مشارکتی مانند شوراهای حل اختلاف است که مشارکت عمومی را کاهش داده و اعتماد به نظام قضایی را تضعیف می کند. تجارب بین المللی نیز موفقیت میانجی گری کیفری و هیئت های منصفه را در تقویت مشارکت نشان می دهد. برای اجرای موثر این سیاست، نیاز به اصلاح قوانین، تقویت آموزش حقوقی و توسعه عدالت ترمیمی وجود دارد و پیشنهاد می شود با تدوین آیین نامه های شفاف، گسترش میانجی گری کیفری و بهره گیری از فناوری های نوین، مشارکت شهروندان تقویت شده و کارآمدی نظام عدالت کیفری افزایش یابد.سیاست جنایی مشارکت محور با تاکید بر همکاری دولت، جامعه مدنی و شهروندان، رویکردی نوین برای ارتقای نظام عدالت کیفری است که در ایران به دلیل موانع حقوقی و اجتماعی با چالش هایی مواجه است. این پژوهش با هدف شناسایی موانع اجرای این سیاست و ارائه استراتژی های عملی برای تقویت آن در حقوق کیفری ایران انجام شده است. مطالعه حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد تطبیقی، قوانین ایران و تجارب نظام های حقوقی پیشرفته مانند کشورهای اروپایی را بررسی کرده و داده ها از طریق تحلیل اسنادی منابع حقوقی، فقهی و جرم شناسی و با روش تحلیل محتوای کیفی گردآوری شده اند. موانع اصلی شامل ساختارهای بوروکراتیک، ضعف هماهنگی میان نهادهای قضایی و مدنی، کمبود آموزش حقوقی شهروندان و محدودیت صلاحیت نهادهای مشارکتی مانند شوراهای حل اختلاف است که مشارکت عمومی را کاهش داده و اعتماد به نظام قضایی را تضعیف می کند. تجارب بین المللی نیز موفقیت میانجی گری کیفری و هیئت های منصفه را در تقویت مشارکت نشان می دهد. برای اجرای موثر این سیاست، نیاز به اصلاح قوانین، تقویت آموزش حقوقی و توسعه عدالت ترمیمی وجود دارد و پیشنهاد می شود با تدوین آیین نامه های شفاف، گسترش میانجی گری کیفری و بهره گیری از فناوری های نوین، مشارکت شهروندان تقویت شده و کارآمدی نظام عدالت کیفری افزایش یابد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حسن غلامعلی زاده
دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد - نویسنده مسئول
بهجت سادات غفاریان مسگر مقدم
دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد