هوش مصنوعی در برنامه ریزی شهری برای توسعه پایدار و هوشمند

در سال های اخیر، هوش مصنوعی (AI) به طور فزاینده ای برای مقابله با چالش های اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی مورد استفاده قرار گرفته است. به واسطه قابلیت های پیشرفته خود، هوش مصنوعی به سرعت در حال تبدیل شدن به یکی از ابزارهای اصلی برای دستیابی به توسعه هوشمند و پایدار است. با این حال کاربرد هوش مصنوعی در برنامه ریزی شهری هنوز حوزه ای نسبتا کم مطالعه شده محسوب می شود، به ویژه از منظر شکاف میان نظریه و عمل. این پژوهش مرور جامعی از حوزه های برنامه ریزی شهری را ارائه می دهد که در آن ها فناوری های هوش مصنوعی مورد توجه یا استفاده قرار گرفتند و بررسی می کند که چگونه این فناوری ها می توانند از توسعه هوشمند و پایدار پشتیبانی کنند یا ظرفیت انجام آن را دارند. از لحاظ رویکرد روش شناختی می توان به این یافته ها دست یافت: کاربردهای واقعی هوش مصنوعی در برنامه ریزی شهری توسط پیشگامان این حوزه در حال هموارسازی مسیر برای پذیرش گسترده تر آن است؛ دستیابی به پذیرش گسترده هوش مصنوعی در برنامه ریزی شهری مستلزم همکاری و مشارکت میان ذینفعان کلیدی است؛ داده های کلان (Big Data) جزء جدایی ناپذیر در بهره گیری موثر از هوش مصنوعی در برنامه ریزی شهری به شمار می روند و همگرایی میان هوش انسانی و هوش مصنوعی برای مواجهه مناسب با چالش های شهرنشینی و نیل به توسعه هوشمند و پایدار امری حیاتی است. این یافته ها بر اهمیت هوشمندسازی فرآیند برنامه ریزی از طریق داده ها و روش های تحلیلی پیشرفته تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، داده های کلان ، برنامه ریزی شهری ، توسعه شهری ، توسعه پایدار ، شهرهای هوشمند.