فوق العاده خلاقیت شهری برای شهرداران، پاداش براساس چشم انداز بلندمدت

مدیریت شهری در دهه های اخیر با مسائل پیچیده ای همچون نابرابری فضایی، بحران های زیست محیطی، محدودیت منابع مالی، کاهش اعتماد عمومی و ضرورت تاب آوری در برابر شوک ها مواجه شده است. در چنین شرایطی، خلاقیت شهری به عنوان یک رویکرد راهبردی برای حل مسائل و خلق ارزش عمومی اهمیت می یابد. با این حال، بسیاری از نظام های ارزیابی و پاداش در شهرداری ها عمدتا بر دستاوردهای کوتاه مدت، پروژه های قابل افتتاح و خروجی های سریع تمرکز دارند،رویکردی که می تواند سوگیری کوتاه مدت را تشدید کرده و انگیزه مدیران شهری را برای سرمایه گذاری در اصلاحات نهادی، سیاست های پایدار و اقدامات آینده ساز کاهش دهد. این مقاله با رویکردی توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و تحلیل مفهومی، به تبیین مبانی نظری «فوق العاده خلاقیت شهری برای شهرداران» بر اساس تحقق چشم انداز بلندمدت می پردازد. یافته ها نشان می دهد خلاقیت شهری باید فراتر از پروژه های نمایشی، در ابعادی چون نوآوری سیاستی، اصلاح فرآیندها، شفافیت و داده محوری، مشارکت شهروندان، عدالت فضایی، پایداری مالی و تاب آوری تعریف شود. همچنین طراحی نظام پاداش آینده محور مستلزم تدوین شاخص های قابل سنجش، پایش مستمر، ارزیابی مستقل و ترکیبی از مشوق های مالی و حرفه ای است. نتیجه گیری مقاله بیان می کند که پیوند دادن پاداش شهرداران با تحقق تدریجی اهداف چشم انداز، می تواند جهت گیری مدیریت شهری را از رویکرد کوتاه مدت و افتتاح محور به حکمرانی خلاق، مسئولانه و پایدار تغییر داده و زمینه شکل گیری شهرهایی تاب آور، عادلانه و انسان محور را تقویت کند.مدیریت شهری در دهه های اخیر با مسائل پیچیده ای همچون نابرابری فضایی، بحران های زیست محیطی، محدودیت منابع مالی، کاهش اعتماد عمومی و ضرورت تاب آوری در برابر شوک ها مواجه شده است. در چنین شرایطی، خلاقیت شهری به عنوان یک رویکرد راهبردی برای حل مسائل و خلق ارزش عمومی اهمیت می یابد. با این حال، بسیاری از نظام های ارزیابی و پاداش در شهرداری ها عمدتا بر دستاوردهای کوتاه مدت، پروژه های قابل افتتاح و خروجی های سریع تمرکز دارند،رویکردی که می تواند سوگیری کوتاه مدت را تشدید کرده و انگیزه مدیران شهری را برای سرمایه گذاری در اصلاحات نهادی، سیاست های پایدار و اقدامات آینده ساز کاهش دهد. این مقاله با رویکردی توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و تحلیل مفهومی، به تبیین مبانی نظری «فوق العاده خلاقیت شهری برای شهرداران» بر اساس تحقق چشم انداز بلندمدت می پردازد. یافته ها نشان می دهد خلاقیت شهری باید فراتر از پروژه های نمایشی، در ابعادی چون نوآوری سیاستی، اصلاح فرآیندها، شفافیت و داده محوری، مشارکت شهروندان، عدالت فضایی، پایداری مالی و تاب آوری تعریف شود. همچنین طراحی نظام پاداش آینده محور مستلزم تدوین شاخص های قابل سنجش، پایش مستمر، ارزیابی مستقل و ترکیبی از مشوق های مالی و حرفه ای است. نتیجه گیری مقاله بیان می کند که پیوند دادن پاداش شهرداران با تحقق تدریجی اهداف چشم انداز، می تواند جهت گیری مدیریت شهری را از رویکرد کوتاه مدت و افتتاح محور به حکمرانی خلاق، مسئولانه و پایدار تغییر داده و زمینه شکل گیری شهرهایی تاب آور، عادلانه و انسان محور را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت شهری ، چشم انداز بلندمدت ، ارزیابی عملکرد ، حکمرانی شهری ، تاب آوری شهری ، عدالت فضایی