تقویت مهارت گفت وگو و تعامل اجتماعی در کلاس درس

چکیدهپژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر گفت وگو بر تقویت مهارت های تعامل اجتماعی دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه یازدهم رشته علوم انسانی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. نمونه آماری شامل ۱۲۰ دانش آموز (۶۰ نفر گروه آزمایش و ۶۰ نفر گروه کنترل) بود که به شیوه نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته مهارت های گفت وگو و تعامل اجتماعی بود که روایی آن از طریق نظر خبرگان تایید و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ (α=۰/۸۷) تایید شد. یافته ها نشان داد آموزش مبتنی بر گفت وگو تاثیر مثبت و معناداری بر مهارت های تعامل اجتماعی دانش آموزان دارد (t=۸/۴۲، p<۰/۰۰۱). همچنین نتایج آزمون تی تک نمونه ای نشان داد میانگین نمرات گروه آزمایش در مهارت های تعامل اجتماعی (میانگین=۴/۱۲، انحراف معیار=۰/۶۸) به طور معناداری بالاتر از میانگین نظری (۳) است. بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که راهبردهای آموزش مبتنی بر گفت وگو در تقویت مهارت های تعامل اجتماعی دانش آموزان موثر بوده و می توان آن را به عنوان رویکردی کارآمد در محیط های آموزشی توصیه نمود.واژگان کلیدی: آموزش مبتنی بر گفت وگو، تعامل اجتماعی، ارتباط کلاسی، یادگیری مشارکتی، مشارکت دانش آموزان