بررسی نقش میانجی وابستگی به هوش مصنوعی در رابطه اعتماد و سواد هوش مصنوعی با مهارت های قرن بیست ویکم در راستای توسعه کسب و کار اجتماعی در آموزش ابتدایی

کسب و کار اجتماعی به عنوان مدلی برای حل چالش های آموزشی با استفاده از فناوری های نوین مانند هوش مصنوعی می تواند نقش کلیدی ایفا کند. هدف این پژوهش بررسی نقش میانجی وابستگی به هوش مصنوعی در رابطه بین اعتماد و سواد هوش مصنوعی با مهارت های قرن بیست ویکم در میان معلمان دوره ابتدایی شهرستان علی آباد استان گلستان بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل ۴۸۶ معلم بود که با استفاده از فرمول کوکران و نمونه گیری تصادفی سیستماتیک، ۱۵۶ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های مهارت های قرن بیست ویکم کلی و همکاران (۲۰۱۹)، اعتماد به هوش مصنوعی شاروفسکی و همکاران (۲۰۲۴)، وابستگی به هوش مصنوعی مورالس (۲۰۲۴) و سواد هوش مصنوعی گراسینی (۲۰۲۴) جمع آوری و با نرم افزار Smart-PLS تحلیل شد. یافته ها نشان داد که اعتماد و سواد هوش مصنوعی تاثیر مثبت و معناداری بر وابستگی به هوش مصنوعی دارند. همچنین وابستگی به هوش مصنوعی رابطه مثبت و قوی با ابعاد مهارت های قرن بیست ویکم (ارتباطات، تفکر انتقادی، خلاقیت و همکاری) دارد. نقش میانجی وابستگی به هوش مصنوعی نیز تایید شد. به عبارت دیگر، سواد و اعتماد به هوش مصنوعی از طریق افزایش وابستگی آگاهانه و هدفمند به هوش مصنوعی، موجب تقویت مهارت های ضروری قرن حاضر می شوند. نتایج بر لزوم توجه به سواد و اعتماد به هوش مصنوعی در راستای توسعه مهارت های قرن بیست ویکم تاکید دارد و نشان می دهد که وابستگی متعادل و آگاهانه به هوش مصنوعی می تواند به عنوان عاملی تسهیل گر در طراحی و اجرای مدل های کسب و کار اجتماعی برای بهبود کیفیت و عدالت آموزشی عمل کند.

کلیدواژه ها:

کسب و کار اجتماعی ، هوش مصنوعی ، وابستگی و اعتماد ، مهارت های قرن بیست و یکم ، معلمان ابتدایی