بهره گیری از هوش مصنوعی برای شناسایی استعدادهای دانش آموزان ابتدایی

شناسایی به موقع، دقیق و همه جانبه استعدادهای دانش آموزان، یکی از ارکان اساسی و گریزناپذیر نظام های آموزشی کارآمد در عصر حاضر است. روش های سنتی استعدادیابی در مدارس، غالبا مبتنی بر آزمون های مقطعی، استانداردشده و قضاوت های انسانی بوده و به دلیل ماهیت ایستا، ممکن است تحت تاثیر سوگیری های شناختی ارزیاب ها و شرایط محیطی قرار گیرند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل ظرفیت های فناوری هوش مصنوعی (AIAIAI) در بهبود و تحول فرایند شناسایی استعدادهای دانش آموزان انجام شده است. روش این پژوهش، مروری کتابخانه ای و از نوع توصیفی-تحلیلی است که با بررسی عمیق مقالات معتبر داخلی و خارجی در بازه زمانی ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۳ (۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴)، الگوهای کاربرد AIAIAI در سیستم های آموزشی تحلیل شده اند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق الگوریتم های یادگیری ماشین (MLMLML)، پردازش زبان طبیعی (NLPNLPNLP)، بینایی ماشین و تحلیل کلان داده های آموزشی ، قادر است رفتار یادگیری، تعاملات آنلاین، سرعت پردازش اطلاعات و حتی الگوهای پنهان استعدادهای شناختی، هنری و مهارتی را با دقتی به مراتب بالاتر از روش های سنتی شناسایی کند. این فناوری با ایجاد پروفایل های پویا و شخصی سازی شده، از رویکرد «یک نسخه برای همه» عبور می کند. در نتیجه گیری این پژوهش پیشنهاد می شود که سیاست گذاران کلان آموزشی با ایجاد زیرساخت های داده محور امن، تدوین پروتکل های اخلاقی حفظ حریم خصوصی و آموزش مستمر معلمان، زمینه ادغام اخلاق مدارانه و موثر هوش مصنوعی را در مدارس فراهم آورند تا عدالت آموزشی و شکوفایی حداکثری سرمایه های انسانی محقق گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، استعدادیابی ، دانش آموزان ، یادگیری ماشین ، کلان داده های آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، عدالت آموزشی