اثر فناوری های نوظهور (واقعیت افزوده، واقعیت مجازی، متاورس) بر یادگیری مهارتی و تجربه محور

فناوری های نوظهور مانند واقعیت افزوده (AR)، واقعیت مجازی (VR) و متاورس، پتانسیل تحول آفرینی در یادگیری مهارتی و تجربه محور را دارند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر این فناوری ها بر بهبود مهارت های عملی و تجربیات یادگیری غوطه ورانه انجام شده است. روش تحقیق بر پایه مرور سیستماتیک ادبیات و تحلیل کمی داده های تجربی از ۲۵ مطالعه موردی (شامل آزمایش های کنترل شده با ۱۵۰۰ شرکت کننده) استوار است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از VR یادگیری مهارتی را تا ۳۵% بهبود می بخشد، AR دقت عملی را ۲۸% افزایش می دهد و متاورس تعاملات اجتماعی در یادگیری را ۴۲% تقویت می کند. این فناوری ها با ایجاد محیط های شبیه سازی شده، یادگیری را از حالت نظری به تجربی تبدیل کرده و نرخ حفظ دانش را دو برابر می کنند. با این حال، چالش هایی مانند هزینه بالا و دسترسی نابرابر وجود دارد. نتیجه گیری پژوهش بر لزوم ادغام این فناوری ها در برنامه های آموزشی تاکید دارد و پیشنهاد می کند سیاست گذاران آموزشی بر توسعه زیرساخت ها تمرکز کنند

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، واقعیت مجازی ، متاورس ، یادگیری مهارتی ، یادگیری تجربه محور ، آموزش غوطه ورانه ، شبیه سازی آموزشی