بررسی اثرگذاری کوپلینگ مود بر پایداری ارتعاشات درفرآیند فرزکاری

با توجه به رشد فناوری در چند دهه گذشته، استفاده از فولادهای سخت گسترش یافته است. ماشین کاری این نوع فولادها به دلیل خواص ذاتی آن ها، با چالش های زیادی مانند سایش شدید ابزار وافت کیفیت سوراخ همراه است؛ بنابراین، کنترل فرآیند در تولید قطعاتی از جنس این فولادها از اهمیت به سزایی برخوردار است. امروزه فرآیند فرزکاری به یکی از پرکاربردترین و متداولترین شیوه های تولید تبدیل شده است. از برتری های فرآیند فرزکاری می توان به دقت بالا، هزینه کم، کاربرد آسان و قابلیت مناسب در تولید قطعاتی با اشکال متنوع و پیچیده اشاره کرد دستیابی به دقت مورد نیاز ابعادی و هندسی و همچنین کیفیت ظاهری و عملکردی در ماشینکاری قطعات صنعتی و میسر شدن تعویض پذیری در مونتاژ و تامین لوازم یدکی محصولات، یکی از چالش های مهم صنعت بوده است. ماشین کاری فلزات اغلب همراه با لرزش نسبی شدیدی بین قطعه کار و ابزار همراه است که چتر نامیده می شود و به علت اثرات بدی که بر سطح پایانی محصول تولیدشده، دقت ماشین کاری و عمر ابزار دارد پدیده ای نامطلوب است. امروزه مدل های تحلیلی متفاوتی برای پیش بینی دیاگرام پایداری چتر وجود دارد که نشان دهنده حالت های پایدار و ناپایدار برحسب عمق برش و سرعت اسپیندل می باشد.آزمایش های عددی نشان می دهند حتی یک کوپلینگ مود ضعیف هم که باعث ایجاد ۲ درصد اختلاف از حالت خطی شود ممکن است باعث ناپایداری مرز پایداری در جهت شعاعی گردد، بنابراین معقول و منطقی است که ارتعاشات چتر با در نظر گرفتن کوپلینگ مود مورد بررسی قرار گیرد. در این پژوهش، مدلی جامع در حوزه زمان با در نظر گرفتن کوپلینگ مود توسعه داده شده است که بر اساس آن می توان اثرات مختلفی مانند تنوع سرعت اسپیندل و فرایند میرایی را در نظر گرفت. هدف از این مقاله، تفسیر دقیق تر پایداری روش های مختلف کاهش چتر و تاثیر کوپلینگ مود بر نمودارهای پایداری با استفاده از مدل جرم-فنر-دمپر در فرایند فرزکاری می باشد.

کلیدواژه ها:

ارتعاشات ، کوپلینگ مود ، فرایند فرزکاری.