تاثیر ارزشیابی کیفی توصیفی بر خودپنداره و انگیزش تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ارزشیابی کیفی توصیفی بر خودپنداره و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. مطالعه حاضر با استفاده از روش کیفی–توصیفی، داده ها را از مدارس منتخب جمع آوری کرده است. جامعه پژوهش شامل معلمان و دانش آموزان پایه های سوم تا ششم ابتدایی بود که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و مشاهده فعالیت های کلاس بود. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل محتوا انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که استفاده از ارزشیابی کیفی توصیفی موجب افزایش خودپنداره مثبت، انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس شد. دانش آموزان با دریافت بازخوردهای فردی و توصیفی، توانستند نقاط قوت و ضعف خود را شناسایی کرده و مسئولیت یادگیری خود را به صورت فعالانه بر عهده بگیرند. همچنین، معلمان گزارش دادند که این شیوه ارزشیابی، فضای کلاس را به محیطی حمایتی و انگیزشی تبدیل می کند. نتایج پژوهش می تواند در طراحی سیاست ها و برنامه های آموزشی مهارت محور در مدارس ابتدایی موثر باشد و تعامل میان معلم و دانش آموز را ارتقا دهد.