واقعیت افزوده اجتماعی: آموزش مشارکتی در محیط های ترکیبی واقعی و مجازی

پیشرفت های فناوری واقعیت افزوده (Augmented Reality) به ویژه در حوزه های آموزشی، امکان ایجاد محیط های یادگیری ترکیبی و مشارکتی را فراهم کرده است که می تواند تجربه یادگیری را تعاملی، جذاب و هدفمند سازد. واقعیت افزوده اجتماعی به عنوان یک رویکرد نوین، ترکیبی از تعاملات حضوری و دیجیتال را ارائه می دهد و یادگیرندگان را قادر می سازد تا در محیط های واقعی و مجازی به صورت هم زمان با یکدیگر همکاری کنند، دانش و مهارت های خود را تقویت نمایند و فرآیند یادگیری مشارکتی را تجربه کنند. پژوهش های اخیر نشان می دهند که ادغام واقعیت افزوده با استراتژی های یادگیری اجتماعی و مشارکتی موجب افزایش انگیزه، تقویت مهارت های حل مسئله، ارتقای تفکر انتقادی و افزایش تعامل میان یادگیرندگان می شود. همچنین، محیط های ترکیبی واقعی و مجازی امکان ارائه بازخورد لحظه ای و شخصی سازی مسیر یادگیری را فراهم می آورند، که این امر یادگیرندگان را در دستیابی به اهداف آموزشی و توسعه مهارت های حرفه ای یاری می کند. این مقاله مروری به بررسی مفاهیم، مدل ها، کاربردها و چالش های واقعیت افزوده اجتماعی در آموزش مشارکتی می پردازد و نشان می دهد که استفاده هوشمندانه از این فناوری می تواند تجربه یادگیری را ارتقا دهد و آموزش مدرن را به سطحی تعاملی و اثرگذار منتقل سازد.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده اجتماعی ، آموزش مشارکتی ، محیط ترکیبی ، یادگیری تعاملی ، فناوری آموزشی ، تعامل دیجیتال-حضوری.