یادگیری تعاملی پیشرفته با بهره گیری از فناوری های نوظهور

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 17

فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NHLECONF01_9891

تاریخ نمایه سازی: 25 فروردین 1405

چکیده مقاله:

در عصر حاضر که با دگرگونی های پرشتاب فناورانه و تغییرات بنیادین در ساختارهای دانشی همراه است، نظام های آموزشی در سراسر جهان با الزام عبور از روش های سنتی و انتقال یک سویه اطلاعات به سوی رویکردهای نوین، پویا و دانش آموزمحور مواجه هستند. یادگیری تعاملی پیشرفته، به عنوان یکی از کارآمدترین پارادایم های آموزشی قرن بیست و یکم، بستری را فراهم می آورد که در آن یادگیرنده نه تنها دریافت کننده ای منفعل نیست، بلکه به عنوان عنصری فعال، سازنده و کاوشگر در فرآیند تولید و ادراک دانش مشارکت می نماید. این مقاله با هدف بررسی و تبیین جامع یادگیری تعاملی پیشرفته با بهره گیری از فناوری های نوظهور تدوین شده است و به صورت خاص، ظرفیت ها، چالش ها و راهکارهای پیاده سازی این رویکرد را در بستر نظام آموزش و پرورش مورد واکاوی قرار می دهد. در این پژوهش تحلیلی-توصیفی، نشان داده می شود که چگونه ادغام هدفمند فناوری هایی نظیر هوش مصنوعی، واقعیت افزوده، واقعیت مجازی، اینترنت اشیاء و تحلیل کلان داده ها می تواند به ایجاد محیط های یادگیری غوطه ور، شخصی سازی شده و عمیق منجر گردد. بررسی ها حاکی از آن است که هوش مصنوعی با تحلیل مستمر داده های رفتاری و شناختی دانش آموزان، مسیرهای یادگیری منحصر به فردی را برای هر فرد طراحی می کند؛ در حالی که فناوری های واقعیت مجازی و افزوده با شکستن مرزهای زمان و مکان، امکان تجربه های آزمایشگاهی و میدانی شبیه سازی شده را با کمترین هزینه و خطر فراهم می آورند. علاوه بر این، اینترنت اشیاء با هوشمندسازی فیزیکی فضاهای آموزشی، به مدیریت بهینه کلاس های درس و ارتقای سطح تعاملات هم زمان کمک شایانی می کند. با این وجود، گذار به این اکوسیستم آموزشی نوین نیازمند غلبه بر چالش های متعددی از جمله شکاف دیجیتال، کمبود زیرساخت های سخت افزاری و نرم افزاری، مقاومت در برابر تغییرات آموزشی و از همه مهم تر، نیاز مبرم به توانمندسازی و بازآموزی مستمر معلمان است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که برای تحقق اهداف سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و همگامی با استانداردهای جهانی، تدوین سیاست های کلان در جهت یکپارچه سازی فناوری های نوظهور با برنامه های درسی، تخصیص بودجه های هدفمند برای توسعه زیرساخت های فناوری اطلاعات و ارتباطات در مدارس، و ایجاد شبکه های حمایتی برای معلمان امری حیاتی و غیرقابل انکار است. در نهایت، این مقاله چشم اندازی روشن از مدارسی را ترسیم می کند که در آن ها، یادگیری به تجربه ای لذت بخش، مادام العمر و عمیقا تعاملی تبدیل شده و دانش آموزان را برای مواجهه با پیچیدگی های جهان فردا آماده می سازد.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

فاطمه نظری

کارشناسی مهندسی نرم افزار دانشگاه غیرانتفاعی خراسان

مجتبی صفدری

کارشناسی مهندسی برق و الکترونیک دانشگاه شهید منتظری مشهد

راضیه جاقوری

کارشناسی علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور