تاثیر روش های تدریس فعال مبتنی بر پروژه بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه

آموزش و پرورش به عنوان زیربنای توسعه هر جامعه ای، همواره از دغدغه های اصلی دولت ها و اندیشمندان بوده است. در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران نیز بر ضرورت بازنگری در شیوه های تدریس و تحقق اهداف تربیتی تاکید فراوان شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس فعال مبتنی بر پروژه بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه شهر جیرفت انجام گرفته است. در عصر حاضر که نظام آموزشی کشور با چالش های متعددی در زمینه کاهش انگیزه تحصیلی دانش آموزان مواجه است، ضرورت بازنگری در شیوه های تدریس بیش از پیش احساس می شود. روش پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی مبتنی بر داده های کتابخانه ای و میدانی بوده و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه شهر جیرفت در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بوده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که روش تدریس مبتنی بر پروژه با ایجاد محیط یادگیری فعال و معنادار، موجب افزایش قابل توجه انگیزش درونی و کاهش وابستگی به انگیزه های بیرونی در دانش آموزان می گردد. همچنین نتایج حاکی از آن است که مشارکت دانش آموزان در فرآیند طراحی و اجرای پروژه ها، حس مسئولیت پذیری و مالکیت نسبت به یادگیری را تقویت می کند. بر اساس یافته های این پژوهش، پیشنهاد می گردد مسئولین آموزشی و معلمان دوره متوسطه شهر جیرفت، رویکردهای تدریس فعال مبتنی بر پروژه را به عنوان جایگزین مناسبی برای روش های سنتی تدریس در برنامه های درسی خود لحاظ نمایند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس فعال ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، انگیزش تحصیلی ، دوره متوسطه ، شهر جیرفت