شیوه های تدریس خلاق برای توانمندسازی معلمان مبتنی بر یادگیری خودآموز در مدارس ابتدایی

شیوه های تدریس خلاق، در سال های اخیر به عنوان یکی از موثرترین مسیرها برای توانمندسازی معلمان و ارتقای کیفیت آموزش شناخته شده است، به ویژه هنگامی که این شیوه ها به مفهوم «یادگیری خودآموز» یا یادگیری پیش برنده توسط خود معلم پیوند می خورند؛ یعنی معلم بتواند نیازهای یادگیری خود را تشخیص دهد، اهداف را تعیین کند، منابع مناسب برگزیند، راهبردهای موثر به کار گیرد و بر روند یادگیری و پیشرفت خویش نظارت و بازاندیشی داشته باشد. با این حال، نظام های آموزشی در بسیاری از مدارس ابتدایی هنوز با چالش هایی نظیر تکیه بیش از حد بر انتقال دانش، محدود بودن فرصت های یادگیری تجربی و مشارکتی برای معلمان، کمبود برنامه های توسعه حرفه ای مبتنی بر مسئله های واقعی کلاس درس و همچنین ضعف در فرهنگ خودراهبری و خودارزیابی مواجه اند؛ در نتیجه، توانمندسازی معلمان غالبا محدود به دوره های کوتاه مدت یا دستورالعمل های عمومی می شود و کمتر به شکل پایدار به یادگیری خودآموز و رشد مستمر منتهی می گردد. ازاین رو، مقاله مروری حاضر با عنوان «شیوه های تدریس خلاق برای توانمندسازی معلمان مبتنی بر یادگیری خودآموز در مدارس ابتدایی» تلاش می کند چارچوبی منسجم از رویکردها، راهبردها و سازوکارهای اثرگذار ارائه دهد؛ به این معنا که چگونه طراحی فعالیت های خلاق در کلاس، استفاده از سناریوهای مسئله محور، روش های یاددهی تعاملی، بازخوردهای سازنده و ارزشیابی تکوینی می تواند معلم را از وضعیت مصرف کننده محتوا به نقش طراح، کاوشگر و یادگیرنده فعال تبدیل کند. اهمیت و ضرورت این مرور از آنجاست که با گردآوری شواهد پژوهشی و دستاوردهای نظری، امکان استخراج الگوهای کاربردی برای توانمندسازی حرفه ای معلمان در دوره ابتدایی فراهم می شود و در نهایت، می تواند به سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس کمک کند تا برنامه های ضمن خدمت و برنامه ریزی آموزشی را به سمت رویکردهای خلاق و خودآموزانه هدایت کنند؛ رویکردهایی که هم یادگیری معلم را پایدار می سازد و هم پیامد آن را در بهبود تدریس، افزایش اثربخشی فعالیت های یادگیری و ارتقای تجربه آموزشی دانش آموزان نمایان می کند.

کلیدواژه ها:

شیوه های تدریس خلاق ، توانمندسازی معلمان ، یادگیری خودآموز ، مدارس ابتدایی ، توسعه حرفه ای