تبیین ضرورت های بکارگیری رویکرد خلاق تدریس در مدارس

در جهان امروز، آموزش موثر دیگر به معنای انتقال صرف اطلاعات نیست، بلکه بر ایجاد تجربه ای معنادار، جذاب و تعاملی برای یادگیرندگان استوار است. روش های خلاق تدریس با تاکید بر مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری، جایگزینی شایسته برای شیوه های سنتی محسوب می شوند. استفاده از رویکردهایی مانند بارش فکری، بحث گروهی، ایفای نقش، یادگیری مبتنی بر مسئله، پروژه محور، داستان گویی آموزشی، بازی های آموزشی و یادگیری اکتشافی نه تنها موجب افزایش انگیزه و علاقه به یادگیری می شود، بلکه باعث ارتقای مهارت های فکری و اجتماعی دانش آموزان نیز می گردد. در این پژوهش، به بررسی شماری از روش های خلاق تدریس و کارکردهای آموزشی آن ها پرداخته شده است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری این روش ها باعث تقویت تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله و توانایی کار گروهی در دانش آموزان می شود. همچنین نقش معلم از یک آموزش دهنده ی یک سویه به هدایت گر و تسهیل گر یادگیری تغییر می یابد. در نتیجه، یادگیری حالتی پویا، فعال و ماندگار پیدا می کند که به رشد همه جانبه فراگیران کمک می نماید. نتیجه کلی آن است که توجه به روش های نوین و خلاق در تدریس می تواند محیط آموزشی را غنی تر، جذاب تر و کارآمدتر کند و زمینه پرورش نسلی خلاق و توانمند در حل مسائل پیچیده آینده را فراهم آورد. این امر مستلزم حمایت نظام آموزشی، آموزش معلمان و فراهم آوردن منابع و شرایط مناسب برای اجرای این رویکردهاست.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، بعد آموزشی ، تدریس ، روش های خلاق