پویایی سازمانی و نقش آن در شکل دهی مزیت رقابتی از مسیر نوآوری

در فضای پرتلاطم امروز، توانایی سازمان ها در توسعه نوآوری دیگر یک انتخاب نیست؛ بلکه شرط بقا و رشد محسوب می شود. پژوهش حاضر با نگاهی تازه بررسی می کند که چگونه ساختارهای منعطف، مشارکت فعال کارکنان و ظرفیت جذب دانش بیرونی می توانند موتور محرک نوآوری باشند. در این مطالعه، این متغیرها نه تنها به عنوان عوامل مجزا، بلکه به عنوان عناصری درهم تنیده تحلیل شده اند که به شکل گیری مزیت رقابتی کمک می کنند. برای دستیابی به نتایج قابل اتکا، تحقیق با روش پیمایشی و پرسشنامه ای انجام شد و پس از تایید پایایی با آلفای کرونباخ ۰.۹۴۳ و بررسی روایی محتوا، داده های ۵۰ کارمند اداره کل واگن ها با نرم افزار SPSS تحلیل گردید. یافته ها نشان می دهد هر سه عامل—تمرکززدایی، مشارکت کارکنان و ظرفیت جذب—ارتباط مثبت و معناداری با عملکرد نوآوری دارند و این عملکرد به طور مستقیم کیفیت عملکرد کسب وکار را ارتقا می دهد. این نتایج بیانگر آن است که سازمان ها برای حفظ مزیت رقابتی، نیازمند محیطی انعطاف پذیر و یادگیرنده هستند.

کلیدواژه ها:

نوآوری ، تمرکززدایی ، ظرفیت جذب ، مشارکت کارکنان ، عملکرد نوآوری ، عملکرد کسب وکار