کاربرد یادگیری فعال و تعاملی در توسعه مهارت های پژوهشی و علمی دانش آموزان متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های یادگیری فعال و تعاملی بر توسعه مهارت های پژوهشی و علمی دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد. با توجه به اهمیت تربیت نسل خلاق و توانمند در حل مسائل علمی، این مطالعه به تحلیل نحوه اجرای فعالیت های تعاملی، مشارکت فعال دانش آموزان و اثرات آن بر توانایی تحقیق، تفکر انتقادی و حل مسئله پرداخت. روش پژوهش از نوع کیفی توصیفی-تحلیلی بود و داده ها از طریق مشاهده کلاس ها، مصاحبه با معلمان و دانش آموزان و تحلیل محتوای فعالیت های پژوهشی جمع آوری شد. یافته ها نشان داد که اجرای یادگیری فعال و تعاملی موجب افزایش مشارکت دانش آموزان در پروژه های علمی، تقویت مهارت های تحقیق و بهبود توانایی ارائه یافته ها به صورت گروهی و فردی شد. همچنین دانش آموزان تجربه مثبت تری از پژوهش علمی پیدا کردند و نگرش آن ها نسبت به یادگیری علوم فعال تر و خلاقانه تر شد. نتایج این مطالعه می تواند برای طراحی برنامه های آموزشی فعال، توسعه مهارت های علمی و ارتقای انگیزه پژوهشی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.