نقش بازی محور در تقویت مهارت خواندن و نوشتن

یادگیری خواندن و نوشتن، فرآیندهایی پیچیده و چندوجهی هستند که نیازمند تعامل همزمان بین مهارت های شناختی، زبانی، اجتماعی و عاطفی می باشند. رویکردهای سنتی آموزشی که بر حفظ کردن و تکرار مکانیکی تاکید دارند، اغلب منجر به کاهش انگیزه و ایجاد اضطراب در کودکان می شوند. در مقابل، رویکرد بازی محور (Play-Based Learning) به عنوان یکی از موثرترین روش های آموزشی، با بهره گیری از طبیعت ذاتی کودکان برای بازی، زمینه ساز یادگیری معنادار و پایدار می شود. این مقاله با هدف بررسی نقش بازی در تقویت مهارت های خواندن و نوشتن تدوین شده و با مرور ادبیات نظری پیاژه، ویگوتسکی و برونر، نشان می دهد که چگونه بازی های ساختاریافته و نیمه ساختاریافته می توانند مهارت های پیش نیاز خواندن (مانند آگاهی واجی، حافظه کاری و توجه) و مهارت های نوشتن (مانند هماهنگی چشم و دست، درک فضایی و بیان کلامی) را توسعه دهند. یافته ها نشان می دهد که ادغام بازی در فرآیند آموزش سواد، نه تنها انگیزه درونی کودکان را افزایش می دهد، بلکه درک عمیق تری از ساختار زبان و کارکردهای ارتباطی آن ایجاد می کند.

کلیدواژه ها:

بازی محوری ، آموزش سواد ، خواندن ، نوشتن ، یادگیری فعال ، ویگوتسکی ، پیاژه ، انگیزه درونی