مقایسه اثربخشی املای دیداری - شنیداری با املاهای سنتی در کاهش غلط های رایج املایی در دوره ابتدایی

املانویسی یکی از مهارت های بنیادین در یادگیری زبان فارسی و سایر زبان هاست که نقش حیاتی در پیشرفت تحصیلی و توسعه مهارت های خوانداری و نوشتاری دانش آموزان ایفا می کند. با وجود اهمیت فراوان، بسیاری از دانش آموزان ابتدایی با چالش های متعددی در زمینه رعایت قواعد املایی، به ویژه در مواردی که نیاز به حافظه دیداری یا شنیداری دقیق دارند، روبرو هستند. روش های سنتی املانویسی که عمدتا بر پایه حفظ طوطی وار و تکرار مکانیکی کلمات استوارند، در سال های اخیر مورد انتقاد نهاده شده اند. در مقابل، روش های نوین املانویسی، به ویژه «املای دیداریشنیداری» که ترکیبی از پردازش اطلاعات بصری و شنیداری است، به عنوان رویکردی کارآمدتر مطرح شده اند. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی این دو روش در کاهش غلط های رایج املایی (شامل غلط های صوتی، دیداری، گرامری و حرکتی) در دانش آموزان دوره ابتدایی طراحی شده است. یافته های حاصل از این مطالعه نشان می دهد که استفاده از روش دیداریشنیداری منجر به بهبود معنادارتر در دقت املایی، افزایش اعتمادبه نفس و کاهش اضطراب امتحان در مقایسه با روش سنتی می شود. این مقاله ضمن بررسی مبانی نظری، به تحلیل نوع خطاهای رایج و ارائه راهکارهای عملی برای معلمان می پردازد.

کلیدواژه ها:

املای دیداریشنیداری ، املاهای سنتی ، مهارت های نوشتاری ، دوره ابتدایی ، خطاهای املایی ، روان شناسی یادگیری