اثربخشی طرحواره درمانی بر بهبود اختلال دوقطبی در جوانان بین ۲۵ تا ۳۵ سال شهر برازجان

هدف این پژوهش تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر بهبود اختلال دوقطبی در جوانان بین ۲۵ تا ۳۵ سال شهر برازجان بود. روش تحقیق از لحاظ هدف کاربری و از لحاظ روش اجرا، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه مبتلایان به اختلال افسردگی دو قطبی ساکن شهر برازجان در سال ۱۴۰۳ بود ، روش نمونه گیری هدفمند بود و حجم نمونه تعداد ۳۰ نفر در نظر گرفته شد، جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه اختلال دوقطبی مسائلی و همکاران (۱۳۹۱) استفاده شد. در پژوهش حاضر طرحواره درمانی برگرفته یانگ ترجمه حمیدپور و همکاران (۱۴۰۳) طی هشت اجرا شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس) استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که طرحواره درمانی بر میزان افسردگی در جوانان مبتلا به اختلال دو قطبی تاثیر معنی داری دارد. طرحواره درمانی بر میزان اضطراب در جوانان مبتلا به اختلال دو قطبی تاثیر معنی داری دارد. طرحواره درمانی بر میزان تکانشگری در جوانان مبتلا به اختلال دو قطبی تاثیر معنی داری دارد. طرحواره درمانی بر میزان شیدایی در جوانان مبتلا به اختلال دو قطبی تاثیر معنی داری دارد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، اختلال دوقطبی ، جوانان بین ۲۵ تا ۳۵ سال