هوش مصنوعی و پژوهش های نوظهور: همگرایی انسان و سیستم های هوشمند

هوش مصنوعی در دهه اخیر به یکی از بنیادی ترین حوزه های تحقیقاتی در مهندسی کامپیوتر تبدیل شده است. پیشرفت مدل های یادگیری عمیق، سیستم های هوشمند توزیع شده و معماری های شناختی موجب شده اند که همگرایی میان توان محاسباتی ماشین و ظرفیت شناختی انسان به عنوان یک مسیر پژوهشی نوظهور مورد توجه قرار گیرد. این مقاله به بررسی مهمترین محورهای پژوهشی جدید در حوزه هوش مصنوعی با تمرکز بر تعامل و هم افزایی انسان و سیستم های هوشمند می پردازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، همگرایی شناختی ، هوش ترکیبی ، یادگیری عمیق ، سیستم های هوشمند