«نقش هوش مصنوعی در تقویت مهارت های خودآموزی (Self-learning) در مطالعه ادبیات فارسی»
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 32
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MAECONFM01_7374
تاریخ نمایه سازی: 25 فروردین 1405
چکیده مقاله:
نقش هوش مصنوعی در تقویت مهارت های خودآموزی در حوزه ادبیات فارسی، یکی از چشمگیرترین جلوه های تحول یادگیری در عصر دیجیتال است. این فناوری با تکیه بر مدل های زبانی پیشرفته، تحلیل سبک های ادبی، پردازش متن و ارائه بازخوردهای هوشمند، امکان ایجاد **مسیرهای یادگیری فردمحور، منعطف و متناسب با توانایی های هر زبان آموز** را فراهم می کند. هوش مصنوعی می تواند با تحلیل سطح خوانش، درک معنایی و توان نوشتاری فراگیران، محتواهای ادبی مناسب پیشنهاد دهد و آن ها را در فهم بهتر متون کلاسیک و معاصر یاری کند. همچنین ابزارهای هوش مصنوعی با ارائه توضیح، ساده سازی متون دشوار و مقایسه سبک ها، فرآیند خودآموزی را جذاب تر، موثرتر و کم هزینه تر می سازند. با وجود این ظرفیت های گسترده، بهره گیری از هوش مصنوعی در خودآموزی ادبیات فارسی با چالش هایی همراه است. **خطر سطحی سازی فهم ادبی، اتکای بیش از حد به تحلیل ماشینی، نگرانی های مربوط به صحت منابع و نیز کاهش عمق تجربه ی خوانش انسانی** از جمله محدودیت هایی هستند که می توانند کیفیت یادگیری را تحت تاثیر قرار دهند. علاوه بر این، دسترسی نابرابر به ابزارهای هوشمند و نیاز به سواد دیجیتال کافی، موانعی جدی در مسیر فراگیران ایجاد می کند. یافته های پژوهش های جدید نشان می دهد که استفاده هدفمند از هوش مصنوعی می تواند **تفکر انتقادی، خلاقیت ادبی، خودتنظیمی و انگیزه ی یادگیری ادبیات فارسی** را تقویت کند. ابزارهایی مانند چت بات های ادبی، تحلیل گرهای سبک نوشتاری، پلتفرم های پیشنهادگر کتاب و سامانه های ساده ساز متن، به فراگیران این امکان را می دهند که مسیر یادگیری خود را مدیریت کرده و بدون نیاز مداوم به معلم، مهارت های خوانش، نوشتن و تفسیر متون را ارتقا دهند. در مجموع، بهره گیری موثر از هوش مصنوعی در تقویت خودآموزی ادبیات فارسی، نیازمند توجه به سه محور اصلی است: **تضمین دسترسی عادلانه به فناوری های هوشمند**، **افزایش سواد رسانه ای و دیجیتال فراگیران**، و **تدوین چارچوب های اخلاقی و محتوایی برای استفاده از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی**. رعایت این اصول می تواند یادگیری ادبیات فارسی را به تجربه ای پویا، عمیق و شخصی سازی شده تبدیل کند و نقش هوش مصنوعی را به عنوان همراهی توانمند در مسیر خودآموزی تثبیت نماید.
کلیدواژه ها:
هوش مصنوعی ، خودآموزی ، ادبیات فارسی ، یادگیری شخصی سازی شده ، پردازش زبان طبیعی ، تحلیل ادبی ، سواد دیجیتال
نویسندگان
شکوفه ثابتی
کارشناسی ارشد آموزش زبان فارسی